Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Zaumm -(e)s, -Zäume
1) вуздэ́чка, абро́ць
2) тэх. то́рмаз;
◊
j-m den ~ ánlegen утаймава́ць, уціхамі́рыць каго́-н.;
j-n im ~(e) hálten*трыма́ць каго́-н. у цу́глях;
séine Zúnge im ~(e) hálten*трыма́ць язы́к за зуба́мі
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
расстоя́ниеср. адле́гласць, -ці ж.;
на расстоя́нии пяти́ киломе́тров на адле́гласці пяці́ кіламе́траў;
◊
держа́ть на расстоя́нии(кого)трыма́ць на адле́гласці (каго);
держа́ться на почти́тельном расстоя́нии трыма́цца на зна́чнай адле́гласці.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
фасо́н, ‑у, м.
1. Форма, крой, па якіх пашыта што‑н. (адзенне, абутак, галаўныя ўборы). З кабінкі вылез прысадзісты, чырванатвары чалавек, апрануты ў жоўты, вайсковага фасону фрэнч.Навуменка.З раніцы да позняга вечара топчуць.. [двор] падэшвы чаравікаў самых розных фасонаў і памераў.Жычка.// Знешні выгляд, форма (прадмета, вырабу і пад.). На незнаёмцы была яркая шарсцяная кофтачка, якая сваім фасонам нагадвала дзіцячую матроску і дужа пасавала жанчыне.Васілёнак.
2.Разм. Пэўны спосаб, манера. Ад гэтага запытання я страпянуўся, зірнуў на чалавека з рудой, калматай, але падраўнянай пад нейкі фасон барадой, у брызентавым плашчы з настаўленым башлыком, быццам чалавек сабраўся на дождж.Сабаленка.
3.Разм. Паказная франтаватасць; шык. З кавалерскім фасонам і з блазенскім сорамам Лёня пакланіўся і, узняўшы вочы, сумеўся ад той амаль зусім звычайнай дзявочай усмешкі.Брыль.[Стрэлачнік:] — Ну і рабацяга знайшоўся! Толькі і ведае — кастыль ды гайкі, дый молат для фасону насіць.Лынькоў.
•••
Трымаць фасонгл.трымаць.
[Фр. façon.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Bändel:
j-n am ~ hábenтрыма́ць каго́-н. пад сваёй ула́дай;
◊
j-n am ~ führen кама́ндаваць кім-не́будзь
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
j-n in ~ hálten* [lássen*]трыма́ць каго́-н. у няве́данні [недасве́дчанасці]
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
jail
[dʒeɪl]1.
n.
астро́г -у m., турма́f.
to break out of jail — уцячы́ з астро́гу
2.
v.t.
садзі́ць у астро́г, трыма́ць у астро́зе
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
kennel
[ˈkenəl]1.
n.
1) саба́чая бу́дка; сабака́рня f., саба́чнік -а m.
2) згра́я саба́к
•
- kennels
2.
v.t. (-ll-)
заганя́ць у сабака́рню, трыма́ць у сабака́рні
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
павуча́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак., каго.
Даваць павучальныя парады, настаўленні. — На паходзе, на вайне разведка і сувязь маюць дужа важнае значэнне, — павучаў.. [Букрэй] дзеда.Колас.Тапурыя ўсё яшчэ павучаў .. [Вано], як трэба сябе трымаць пры старэйшых.Самуйлёнак.// Гаварыць павучанні. — Што ж, рамантыка павінна ўступаць перад рэальнай неабходнасцю, — адчуваючы сваю перавагу, павучаў Беразінец.Броўка.— Абыякавасць — такая загана, якой я не дарую, — Булай і зараз не мог ўстрымацца, каб не навучаць.Шыцік.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
скава́насць, ‑і, ж.
Уласцівасць скаванага (у 2 знач.); адсутнасць свабоды, лёгкасці ў дзеянні або ў праяўленні чаго‑н. Неяк хутка асвойтаўшыся, Хрысціна разгаварылася, і яе першая скаванасць мінулася, а просты твар набыў нейкую асаблівую жывасць, нават узнёсласць.Кухараў.Хацелася быць прыгожым, як і ўсе тут, умець трымаць сябе вольна, без гэтай няёмкай скаванасці.Карпаў.Яе сталі віншаваць, і толькі цяпер пакінула Таццяну скаванасць, шчаслівая ўсмешка азарыла яе твар.Марціновіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)