электрапра́с, ‑а, м.

Прас, які награваецца электрычнай энергіяй.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

электрапрыбо́р, ‑а, м.

Прыбор, які працуе на электрычнай энергіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

электрапыласо́с, ‑а, м.

Пыласос, які дзейнічае на электрычнай энергіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

батарэ́йка, -і, ДМ -рэ́йцы, мн. -і, -рэ́ек, ж.

1. гл. батарэя.

2. Невялікае кампактнае прыстасаванне для сілкавання чаго-н. электрычнай энергіяй.

Б. для кішэннага ліхтарыка.

Памяняць батарэйку.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

плафо́н, -а, мн. -ы, -аў, м.

1. Столь, упрыгожаная жывапісам, лепкай, мазаікай.

2. Род абажура для электрычнай лямпы, звычайна на столі або на сцяне.

|| прым. плафо́нны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

та́ннасць, ‑і, ж.

Нізкая цана чаго‑н. Таннасць электрычнай энергіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фара́да, ‑ы, ДМ ‑дзе, ж.

Адзінка вымярэння электрычнай ёмістасці.

[Ад уласн. імя.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

электразабеспячэ́нне, ‑я, н.

Забеспячэнне чаго‑н. электрычнай энергіяй. Электразабеспячэнне горада.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

электрамабі́ль, ‑я, м.

Аўтамабіль, які прыводзіцца ў рух электрычнай энергіяй.

[Ад слова электра... і лац. mobilis — рухомы.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

электрамалата́рня, ‑і, ж.

Малатарня, якая прыводзіцца ў дзеянне электрычнай энергіяй.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)