częstotliwość

ж.

1. шматразовасць; шматкратнасць;

2. частата; частотнасць;

wysoka częstotliwość — высокая частата;

niska częstotliwość — нізкая частата

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

употреби́тельность ужыва́льнасць, -ці ж.; ужы́тнасць, -ці ж., частата́ ўжыва́ння;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

częstość

ж. частасць; частата

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

UHF [ˌju:eɪtʃ ˈef] (скар. ад ultra-high frequ ency) УВЧ, ультравысо́кая частата́ (пра радыё)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Plsfreguenz f -, -en частата́ пу́льса

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ПУЛЬС (ад лац. pulsus удар, штуршок),

перыядычнае, падобнае на штуршок расшырэнне сценак артэрый, сінхроннае са скарачэннямі сэрца. Частата П. залежыць ад полу, узросту чалавека (жывёлы), масы цела, эмацыянальнага стану, фіз. нагрузкі, т-ры цела і навакольнага асяроддзя. Напр., у слана (маса 3000 кг) частата П. каля 25 удараў за мінуту, у землярыйкі (маса 3 г) — болей за 600. У дарослага чалавека частата П. ў сярэднім 70—80 удараў за мінуту, пры фіз. нагрузцы — 150—200. Памяншэнне частаты П. ніжэй за норму наз. брадыкардыяй, пачашчэнне — тахікардыяй. Брадыкардыя — абавязковая фізіял. рэакцыя сэрца ў жывёл, што ныраюць (напр., у некат. цюленяў пры ныранні частата П. памяншаецца ад 140 да 10 удараў за мінуту). Акрамя сярэдняй частаты П. адзначаецца шэраг інш. характарыстык: рытмічнасць, напаўненне і інш.

т. 13, с. 122

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Nederfrequenz f -, -en эл. ні́зкая частата́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

VHF [ˌvi:eɪtʃˈef] (скар. ад very high frequency) ве́льмі высо́кая частата́;

programmes broadcast on VHF прагра́мы на хва́лях ВВЧ

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Frequnz f -, -en

1) фіз. частата́

2) наве́двальнасць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

пенетра́нтнасць

(ад лац. penetrare = пранікаць)

біял. частата выяўлення ў папуляцыі таго або іншага гена.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)