Круце́ль ’хітрун, махляр’ (ТСБМ, КЭС, лаг., Яруш., Касп.), ’непаседа’ (Нар. словатв.). Да круціць 2 (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

wily [ˈwaɪli] adj. хі́тры, кава́рны;

as wily as a fox хі́тры як ліса́;

a wily old birdinfml хітрэ́ц, хітру́н; хітру́ха

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Filou [fi'lu:] m -s, -s аферы́ст; хітру́н; прайдзісве́т

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Schláukopf m -(e)s, -köpfe разм. хітру́н

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Мацёнак ’хітрун’, ’шэльма’, ’дураслівец’ (Нас.). Да мот (Насовіч, 292), якое ў маг. гаворках мае значэнне ’падманшчык’ (Мат. Маг.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

шту́чка, ‑і, ДМ ‑чцы; Р мн. ‑чак; ж.

Памянш.-ласк. да штука (у 2–4 знач.). — На, Сымоне, маеш штучку! Грай здаровы! — дзед сказаў. Колас. Вярталася.. жаданне — побач з сур’ёзнаю справай выкінуць нейкую штучку. Брыль.

•••

Тонкая штучка — хітрун, спрытнюга.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Мудрэц ’мудры, разумны чалавек’ (ТСБМ), ’кемлівы, вынаходлівы, штукар’ (міёр., З нар. сл.; ТС), ’хітрун’ (Бяльк.). Да прасл. mǫdrьcь. Гл. му́дры 1.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

wriggler

[ˈrɪglər]

n.

1) хітру́н -а́ m.

2) ярзу́н -а́ m.

3) ля́рва камара́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Luchs m -es, -e

1) рысь

2) хітру́н, прайдзісве́т

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

chytrus

м.

1. хітрун; хітрок; штукар;

2. разм. скнара; жмут

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)