wéllig a хва́лісты;

~es Gelände узго́ркаватая [узго́рыстая] мясцо́васць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

wavy

[ˈweɪvi]

adj.

1) кучара́вы

2) хва́лісты

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

зы́бісты, ‑ая, ‑ае.

1. Хвалісты, з зыбам. [За яварамі] — белавата-серабрысты і сцюдзёна-зыбісты плеск сажалкі. Ракітны.

2. Зыбкі, хісткі. На чаўне хтосьці крыкне «ратуйце!». Пойдзе лямант па зыбістай гаці. Бядуля.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

nierozłączka

ж. заал. хвалісты папугай

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wężykowaty

звілісты, пакручасты; хвалісты; спіральны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

curly

[ˈkɜ:rli]

adj.

кучара́вы, пакруча́сты; хва́лісты (пра лі́нію)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

sinuosity [ˌsɪnjuˈɒsəti] n. fml

1. хва́лісты рух; зві́ліна; заві́ліна, вы́гін

2. pl. sinuosities склада́ныя шляхі́; перыпеты́і

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

curly [ˈkɜ:li] adj.

1. кучара́вы;

curly hair кучара́выя валасы́, ку́чары, ку́дзеркі

2. хва́лісты (пра лінію); вы́гнуты, сагну́ты

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Ві́рны ’хвалісты, ветраны’; ’глыбокі, небяспечны’ (Нас.); ’вірысты’ (КТС). Сюды ж вірна ’неспакойна’ (Нас.), чэш. vírný ’хуткі, раптоўны’; ’вірлівы, вірысты’, славац. vírný (паэт.) ’вірлівы, вірысты’. Утворана ад вір 1 і суф. ‑н‑ы (< ьnъ‑).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

crimp

[krɪmp]

1.

v.t.

гафры́раваць; завіва́ць (валасы́)

2.

adj.

хва́лісты

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)