меланхо́лік

(гр. melancholikos)

1) чалавек меланхалічнага тэмпераменту;

2) чалавек, схільны да тугі, журботы, задумлівасці;

3) хворы на меланхолію.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

drall a тугі́; уко́рмлены, я́драны, буйны́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

hárthörig a тугі́ на ву́ха, глухава́ты

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

schwérhörig a - тугі́ на ву́ха, глухава́ты

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

пру́гкі elástisch, fédernd; geschméidig (пра хаду); straff, fest, prall (тугі)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

кре́пкий в разн. знач. мо́цны; (сильный) ду́жы;

◊

кре́пкий на́ ухо тугі́ на ву́ха;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

тужэ́й, тужэ́йшы (выш. ст. ад туга, тугі) stráffer; féster; strámmer gespánnt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

taut [tɔ:t] adj.

1. тугі́; наця́гнуты, напя́ты

2. напру́жаны (пра нервы, мышцы і да т.п.);

a taut smile ненатура́льная ўсме́шка

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

зача́хнуць сов., прям., перен. зача́хнуть;

раслі́ны ~хлі — расте́ния зача́хли;

з. з тугі́ — зача́хнуть с тоски́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Нату́га ’напружанне’ (Нас., Яруш., Гарэц., Бяльк.), ’празмернае напружанне сіл’ (Сл. ПЗБ), натужыць ’нацягнуць, напружыць’ (Бяльк.). Гл. тугі́, ту́жыць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)