bring down

а) спуска́ць; зва́льваць, валі́ць; скіда́ць (ула́ду); наклада́ць ка́ру

б) прыніжа́ць

в) зьбіва́ць, падстрэ́льваць

г) зьніжа́ць, памянша́ць, спуска́ць (цану́)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

назіра́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; незак.

1. каго-што, за кім-чым, са злуч. «што» або «як». Уважліва сачыць вачыма за кім-, чым-н., не спускаць з вачэй.

Н. зацьменне сонца.

Н. за палётам птушкі.

2. каго-што. Вывучаць, даследаваць.

Н. развіццё клетак расліны.

3. за кім-чым. Ажыццяўляць нагляд за кім-, чым-н.

Н. за дзецьмі.

Н. за парадкам.

|| наз. назіра́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

unleash [ʌnˈli:ʃ] v.

1. спуска́ць з пры́вязі (сабак)

2. развя́зваць; дава́ць во́лю;

unleash war развяза́ць вайну́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

draw blood

а) спуска́ць кроў

б) браць кроў

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

unchain

[ʌnˈtʃeɪn]

v.t.

спуска́ць з ланцуга́; здыма́ць кайданы́; вызваля́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

lósketten аддз. vt раско́ўваць; спуска́ць з ланцуга́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Húndesperre f -, -n забаро́на спуска́ць саба́к з пры́вязі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

flush​2 [flʌʃ] v.

1. прамыва́ць, змыва́ць (струменем вады); спуска́ць ваду́ (у прыбіральні); прамыва́цца, змыва́цца;

infml выганя́ць

2. (па)чырване́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

let down

а) спуска́ць ніжэ́й

б) расчаро́ўваць, падво́дзіць

в) прыніжа́ць, зьневажа́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Страйк ‘забастоўка’ (Беларусіка, 19, 226), страйкава́ць ‘баставаць’ (Сл. ПЗБ). Запазычана праз польск. strajk або ідыш Strajk (Шульман, Полымя, 1926, 8, 212) з англ. strike ‘забастоўка; баставаць’, з першасным значэннем ‘біць, стукаць’ і спецыяльным значэннем ‘спускаць ветразі’ (Сной₂, 742; ЕСУМ, 5, 432).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)