аўтамабілі́зм, ‑у, м.

Аўтамабільная справа; аўтамабільны спорт.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аўтаспо́рт, ‑у, М ‑рце, м.

Аўтамабільны спорт.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

spectator sport [spekˈteɪtəˌspɔ:t] n. відо́вішчны спорт

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

aquatics

вадзяны́ спорт

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ВО́ДНЫЯ ВІ́ДЫ СПО́РТУ,

агульная назва відаў спорту, якія звязаны з вадой. Да іх адносяцца вадналыжны спорт, веславанне акадэмічнае, веславанне на байдарках і каноэ, віндсёрфінг, вяслярны слалам, воднае пола, водна-маторны спорт, падводны спорт, парусны спорт, скачкі ў ваду і інш.

т. 4, с. 253

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

horse racing [ˈhɔ:sˌreɪsɪŋ] n. ко́нны спорт, ска́чкі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

windsurfing [ˈwɪndsɜ:fɪŋ] n. sport віндсе́рфінг; па́русны спорт

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

вясля́рны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да веславання. Вяслярны спорт.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бу́ерны, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да буера. Буерны спорт.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Спорт ‘фізічныя і разумовыя практыкаванні, спаборніцтвы’ (ТСБМ, Некр. і Байк.). Запазычана праз рус. спорт або польск. sport. З англ. sport, дзе першапачаткова значыла ‘забава, пацеха’, а з XVII ст. спаборніцтва’. Узнікла праз аферэзу з disport ‘забаўляцца, гуляць’, запазычанага з ст.-франц. desporter (< porter ‘насіць’, параўн. імпарт, экспарт, порт). Гл. Глухак, 572; Сной₂, 738; ЕСУМ, 5, 381.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)