1. Тое, што і ехаць (у 1 знач.), з той розніцай што «ездзіць» азначае дзеянне, якое паўтараецца ў розных напрамках. Ездзіць у горад. Ездзіць на машыне. □ Дзед Астап ездзіў часам з другімі партызанамі на разведку.Лынькоў.Костусь ездзіў, хадзіў, клапаціўся: жніво ішло, а рукамі, відаць было, нічога зрабіць нельга будзе.Чорны.// Бываць дзе‑н., наведваць каго‑, што‑н. (карыстаючыся транспартам). Яшчэ казаў мой прадзед у свой час, Што будуць ездзіць к нам не за пянькою, А каб вучыцца мудрасці у нас.Прыходзька.— Я так марыў увесь час, што мы будзем жыць суседзямі. У нядзелю мы ездзілі б адзін да аднаго ў госці...Шамякін.
2. Умець карыстацца якім‑н. сродкам перамяшчэння. Умела ездзіць на матацыкле.//Разм. Катацца на каньках, лыжах.
3.перан.Разм. Рухацца, соўгацца па чым‑н. Стары сядзеў неспакойна, круціўся, ездзіў па лаве.Мележ.
4.Разм. Быць, працаваць кім‑н. (пра некаторыя прафесіі). Вася ў дальніх паяздах ездзіць правадніком.Ракітны.
•••
Ездзіць вярхомнакім — мець уладу над кім‑н.
Ездзіць начыёйспіне, начыімкарку — выкарыстоўваць каго‑н. у сваіх інтарэсах.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
slide
[slaɪd]1.
v., slid, slid or slidden
1) ко́ўзацца
2) со́ўгацца, со́вацца
The bureau drawers slide in and out — Шуфля́ды бюро́ ўсо́ўваюцца і высо́ўваюцца