рэкламава́ць
(лац. reclamare = крычаць)
аб’яўляць аб чым-н., карыстаючыся сродкамі рэкламы; расхвальваць з мэтай стварэння папулярнасці.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
verhímmeln vt ве́льмі (го́рача) любі́ць; ве́льмі (залі́шне) расхва́льваць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Разба́яць ’забаўляць’ (Федар.), разба́іваць ’займацца пустымі размовамі’, ’разносіць звесткі аб чым-небудзь’ (Нас.), ’весці размову’ (Бяльк.), разба́іцца ’разгаварыцца’, ’доўга гаварыць’ (Нас.), рус. дыял. разба́ять, разба́ивать ’балбатаць, размаўляць пра пустое’, ’адгаворваць’, ’забаўляць’, ’расхвальваць’, разба́йка ’балбатня, пустаслоўе’. Ад раз- і ба́яць (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
laud
[lɔd]
1.
v.t.
усхваля́ць, расхва́льваць; праслаўля́ць
2.
n.
1) хвала́, пахвала́ f.
2) пахва́льны гімн
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
pedestal [ˈpedɪstl] n. фунда́мент, падму́рак (калоны); п’едэста́л
♦
put/place smb. on a pedestal ста́віць каго́-н. на п’едэста́л, пакланя́цца каму́-н.; узно́сіць, расхва́льваць каго́-н.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
heráusstreichen*
1. vt
1) выкрэ́сліваць
2) расхва́льваць
2. ~, sich хвалі́цца heráusströmen
vi (s) выцяка́ць; лі́цца
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
tout
[taʊt]
1.
v.t.
1) дамага́цца, выбіва́ць; шука́ць (кліе́нтаў, пра́цы)
2) расхва́льваць
2.
n.
чалаве́к, які́ шука́е кліе́нтаў; Sl. наво́дчык -а m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
велича́ть несов.
1. уст. (называть) называ́ць;
2. уст., обл. (чествовать) веліча́ць;
3. уст., обл. (прославлять, превозносить) праслаўля́ць, (ве́льмі, залі́шне) узніма́ць, (ве́льмі, залі́шне) узно́сіць, (ве́льмі, залі́шне) расхва́льваць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
praise2 [preɪz] v. хвалі́ць;
The play was praised by the critics when it was first shown. Крытыкі хвалілі п’есу пасля прэм’еры.
♦
praise smb./smth. to the skies ве́льмі расхва́льваць; узно́сіць каго́-н./што-н. да нябёсаў
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
flatter
[ˈflætər]
1.
v.t.
1) хвалі́ць, расхва́льваць (няшчы́ра)
2) паддо́брывацца
3) це́шыць, ла́шчыць; быць прые́мным, ле́сьціць
2.
v.i.
лісьлі́віць; дагаджа́ць; падлі́звацца; прыхаро́шваць
This picture flatters her — Гэ́ты зды́мак прыхаро́швае яе́
•
- flatter oneself
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)