Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кало́наж., в разн. знач. коло́нна;
дом з ~намі — дом с коло́ннами;
пахо́дная к. — похо́дная коло́нна;
тра́ктарная к. — тра́кторная коло́нна;
◊ пя́тая к. — пя́тая коло́нна
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
соль1
(лац. sol)
пятая ступень асноўнага музычнага гукараду.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
КВІНТЭСЕ́НЦЫЯ (ад лац. quinta essentia пятая сутнасць),
аснова, самая сутнасць чаго-н. У антычнай натурфіласофіі К. — эфір, уведзены Арыстоцелем, найтанчэйшы пяты элемент (стыхія) побач з вадой, зямлёй, паветрам і агнём; пазней — найтанчэйшая субстанцыя наогул, «экстракт» усіх элементаў (Парацэльс).