проскользну́ть сов.

1. (скользя, пройти, проехать) праслізну́ць;

2. (пробраться) прашмыгну́ць;

проскользну́ть незаме́тно прашмыгну́ць непрыме́тна;

3. перен. (проскочить) праско́чыць; (промелькнуть) прамільгну́ць;

в его́ слова́х проскользну́л упрёк у яго́ сло́вах прамільгну́ў дако́р.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

скользну́ть сов. и однокр.

1. слізгану́цца, каўзану́цца; (о пуле, осколке) зачапі́цца;

2. (прошмыгнуть) праслізну́ць, прашмыгну́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

slink [slɪŋk] v. (slunk) ісці́ кра́дучыся, крадко́м

slink away [ˌslɪŋkəˈweɪ] phr. v. вышмы́гваць; зніка́ць

slink in [ˌslɪŋkˈɪn] phr. v. прашмыгну́ць (куды-н.)

slink out [ˌslɪŋkˈaʊt] phr. v. вы́шмыгнуць (адкуль-н.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

vorüberhuschen vi (s) (an D) прашмыгну́ць, прамільг(а)ну́ць (міма каго-н., чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

durchwinden*, sich

1) прабіра́цца, прашмыгну́ць

2) зві́ліста працяка́ць (праз што-н.)

3) перан. круці́цца (і так і сяк); лаві́раваць;

wir müssen uns ~ мы паві́нны перама́гчы ця́жкасці

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

slide

[slaɪd]

1.

v., slid, slid or slidden

1) ко́ўзацца

2) со́ўгацца, со́вацца

The bureau drawers slide in and out — Шуфля́ды бюро́ ўсо́ўваюцца і высо́ўваюцца

3) прашмыгну́ць, прасьлізну́ць, тайко́м прабра́цца

The thief slid behind the curtains — Зло́дзей прашмыгну́ў за што́ры

4) сасьлі́згваць

The car slid into the ditch — Машы́на сасьлізну́ла ў роў

5) незаўва́жна міна́ць

the years slide past — гады незаўва́жна міна́юць

2.

n.

1) ко́ўзаньне n.

2) сьне́жная гара́; като́к -ка́ m.

3) го́ркі pl. (на дзіця́чай пляцо́ўцы)

4) спускавы́ жо́лаб

5) апо́ўзень -зьня m. (гру́нту, сьне́гу)

6) дыяпазыты́ў -ву, слайд -у m.

7) прэпара́тнае шке́льца (у мікраско́пе)

•

- let slide

- slide into

- slide out

- slide down

- slide off

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)