walcować

I незак.

пракатваць, вальцаваць

II незак. уст.

вальсаваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Вальцава́ць (БРС), вальцаваць (жалеза) (КТС), вальцы (БРС, Інстр. III). Да ням. walzen ’вальцаваць, пракатваць’, перааформленага на славянскай глебе з дапамогай суфікса ‑ава. Магчыма, праз польскае пасрэдніцтва (польск. walcować). Параўн. Шанскі, 1, В, 14–15.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

прака́твацца I несов., тех., страд. прока́тываться; см. прака́тваць I

прака́твацца II несов. прока́тываться, проезжа́ться; см. пракаці́цца 2

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

áusstrecken

1. vt

1) праця́гваць; расця́гваць

2) прака́тваць (жалеза)

2. ~, sich ле́гчы, вы́цягнуўшыся; прыле́гчы адпачы́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

strécken

1. vt

1) выця́гваць, расця́гваць;

die Hand (nach D) ~ працягну́ць руку́ (за чым-н.);

die Óhren in die Höhe ~ навастры́ць ву́шы;

j-n zu Bóden ~ павалі́ць на зямлю́, збіць каго́-н.

2) тэх. прака́тваць, вальцава́ць

3) расця́гваць, праця́гваць (работу і да т.п.);

Lébensmittel ~ экано́міць праду́кты

2. ~, sich

1) паця́гвацца, расця́гвацца

2) выця́гваць;

sich ins Gras ~ расцягну́цца ў траве́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)