РЭГІ́СТР (ад позналац. registrum спіс, пералік),

1) спіс, пералік чаго-н., уліковы дакумент, які мае прававое значэнне; кніга для запісаў.

2) Орган, які ажыццяўляе функцыі нагляду ў спец. запісе кіравання, напр., выдае правілы пабудовы рознага тыпу суднаў гандл флоту, назірае за дакладнасцю іх буд-ва, за іх тэхн. станам у працэсе эксплуатацыі.

т. 13, с. 548

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

recount​1 [ˈri:kaʊnt] n. пералі́к, паўто́рнае падлі́чванне (асабліва галасоў на выбарах)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

пересчёт м. пералі́к, -ку м., пералічэ́нне, -ння ср., пералі́чванне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

РАДАВО́Д,

пералік пакаленняў аднаго роду, які ўстанаўлівае паходжанне і ступень роднасці. Гл. Радаводныя кнігі.

т. 13, с. 204

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

апыта́льнік, ‑а, м.

Пералік пытанняў па якой‑н. тэме, па якім‑н. прадмеце; анкета. Скласці апытальнік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

катало́г, -а, М -ло́зе, мн. -і, -аў, м.

Спіс, сістэматызаваны пералік якіх-н. аднародных прадметаў (кніг, экспанатаў, тавараў і пад.).

К. часопісаў.

К. крытычнай літаратуры.

Зорны к.

|| прым. катало́жны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

спецыфіка́цыя, -і, ж. (кніжн.).

1. Вызначэнне і пералік спецыфічных асаблівасцей, удакладненая класіфікацыя чаго-н.

2. Тэхнічны дакумент з пералікам дэталей і частак, а таксама ўказанні на іх колькасць і ўмовы прымянення.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

nomenclature [nəˈmenklətʃə] n. fml

1. наменклату́ра; спіс, пералі́к;

geographical nomenclature геаграфі́чная наменклату́ра

2. тэрмінало́гія

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

litany [ˈlɪtəni] n.

1. eccl. літа́нне, екцяння́

2. до́ўгі і ну́дны пералі́к (чаго-н.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

хранало́гія, -і, ж.

1. Раздзел гістарычнай навукі, які вывучае гісторыю летазлічэння.

2. Пералік падзей у іх часавай паслядоўнасці.

Х. беларускай гісторыі.

3. Паслядоўнасць паяўлення чаго-н. у часе.

Х. падзей.

|| прым. храналагі́чны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)