stone-deaf [ˌstəʊnˈdef] adj. зусі́м глухі́; глухі́ як пень, як кало́да

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

вы́важыць сов.

1. (определить вес) вы́весить;

2. вы́воротить (рычагом);

насі́лу пень ~жылі — наси́лу пень вы́воротили

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

tree stump

пень пня m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

трухля́вы трухля́вый; (разрушающийся от старости) дря́хлый, ве́тхий;

т. пень — трухля́вый пень;

т. плот — дря́хлый (ве́тхий) забо́р

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

уссу́нуцца сов., разг. (неожиданно натолкнуться на что-л.) наскочи́ть, наткну́ться;

у. на пень — наткну́ться на пень

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

осмо́л техн. (смолистый пень) смаля́к, -ка́ м., (собир.) смалякі́, -ко́ў;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ОХ,

персанаж усх.-слав. чарадзейных казак; казачны чараўнік у выглядзе барадатага чалавека. О. выскоквае з-пад зямлі да стомленага і галоднага бедняка, які прысеў на пень і моцна охнуў, корміць яго і прапануе сваю дапамогу. Дорыць герою чарадзейную табакерку, якая выконвае любыя пажаданні. Герой гэтай казкі перамагае злыя сілы і дамагаецца справядлівасці. Казкі падобнага тыпу запісаў М.Федароўскі. Сюжэт О. вядомы і інш. народам.

А.С.Фядосік.

т. 11, с. 459

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

karcz

м. пень, корч

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

pniak

м. пень, пянчук

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

корч, карча́, мн. карчы́, карчо́ў, м.

1. Пень, вывернуты з зямлі з карэннем.

Сабраць карчы ў кучы.

2. Куст бульбы, цыбулі, вывернуты з зямлі (разм.).

Выкапаць два карчы бульбы.

|| памянш. ко́рчык, -а, мн. -і, -аў, м.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)