sensual [ˈsenʃuəl] adj. пажа́длівы, пачуццёвы (погляд, задавальненне і да т.п.)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
sensuous [ˈsenʃuəs] adj. пачуццёвы (пра ўспрыманне);
sensuous poetry эмацы́йна насы́чаная паэ́зія
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
чу́вственный
1. (видимый, осязаемый) пачуццёвы; (ощутимый) адчува́льны;
чу́вственное восприя́тие пачуццёвае ўспрыма́нне;
2. (плотский) пачуццёвы; (выражающий плотское влечение) пажа́длівы;
чу́вственное влече́ние пачуццёвая (пажа́длівая) ця́га;
чу́вственный взгляд пажа́длівы по́гляд (по́зірк).
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
лі́рык
(гр. lyrikos = пачуццёвы)
аўтар лірычных літаратурных твораў.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
zmysłowy
zmysłow|y
1. пачуццёвы; адчувальны;
wrażenie ~e — пачуццёвае ўспрыманне;
2. пачуццёвы; пажадлівы;
rozkosze ~e — пачуццёвыя ўцехі
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
эраты́чны1
(гр. erotikos)
пачуццёвы, прасякнуты залішняй пачуццёвасцю; звязаны з эратызмам.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ПРЫРО́ДЖАНЫЯ ІДЭ́І,
уяўленні і веды, якія не могуць быць набыты, паколькі не маюць адносін да пачуццёвага свету (напр., матэм. і лагічныя аксіёмы, маральныя каштоўнасці, зыходныя філас. прынцыпы); паняцце тэорыі пазнання. Пачынальнік вучэння аб П.і. — Платон. Паводле адных філосафаў, П.і. дадзены ад Бога (Р.Дэкарт); іншыя лічылі іх задаткамі розуму, развіццю якіх садзейнічае пачуццёвы вопыт (Г.Лейбніц). У сенсуалістычнай філасофіі (Т.Гобс, Дж.Лок) існаванне П.і. адмаўлялася. Існуе тэндэнцыя разглядаць П.і. як набытыя ў спадчыну. Гл. таксама Апастэрыёры і апрыёры.
т. 13, с. 80
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
эраты́чны, ‑ая, ‑ае.
Кніжн.
1. Які мае адносіны да эротыкі. Верш яго [Авідзія] гнуткі і прыгожы; у арганічным спалучэнні з эратычнай тэматыкай ён асабліва прыцягваў увагу чытачоў. Майхровіч.
2. Празмерна пачуццёвы; звязаны з эратызмам. Канстанцін Міхайлавіч папракаў.. [Нікановіча] за танныя эратычныя эфекты, за дробязнасць фабулы. Хведаровіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
эро́тыка, ‑і, ДМ ‑тыцы, ж.
1. Павышаная пачуццёвасць, пачуццёвы элемент у чым‑н. Варта адзначыць, што пра інтымныя ўзаемаадносіны герояў Баранавых расказвае стрымана, тактоўна, з пачуццём меры, як і ўласціва сапраўднаму мастаку, — без эротыкі і грубай пачуццёвасці. Мушынскі.
2. зб. Творы мастацтва і літаратуры, насычаныя пачуццёвасцю, прысвечаныя апісанню яе.
[Грэч. érōs, érōtos — любоў, каханне.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
afektywny
afektywn|y
псіх. афектны; эмацыянальны, пачуццёвы;
motywy ~e — афектыўныя матывы
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)