пасрэ́дна,

1. Прысл. да пасрэдны.

2. у знач. наз. пасрэ́дна, нескл., н. Ніжэйшая станоўчая адзнака ведаў, паводзін і інш.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неталенаві́ты, ‑ая, ‑ае.

Які не мае таленту; пасрэдны. Неталенавіты чалавек. // Які сведчыць аб адсутнасці таленту, не адзначаны талентам. Неталенавітая кніга.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

indirékt a уско́сны, пасрэ́дны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

unbuttoned [ˌʌnˈbʌtnd] adj.

1. расшпі́лены;

co me unbuttoned расшпілі́цца (пра гузікі)

2. не пасрэ́дны; развя́зны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

nienadzwyczajny

[nienad-zwyczajny] неасаблівы; сярэдні; пасрэдны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

другара́дны, ‑ая, ‑ае.

Не асноўны, не самы важны, малаістотны. Другараднае пытанне. Другарадная роля. // Не першы, не лепшы па сваіх якасцях; пасрэдны. Другарадны пісьменнік. Другарадны спявак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

трэцякла́сны, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да памяшканняў, месц трэцяга класа на транспарце. Трэцякласная станцыя. Трэцякласны вагон.

2. Разм. Невысокай якасці, малазначны, пасрэдны. Трэцякласны мастак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Dúrchschnittsmensch m -en, -en пасрэ́дны [звыча́йны] чала́век

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Dútzendmensch m -en, -en пасрэ́дны [звыча́йны] чалаве́к

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

medial

[ˈmi:diəl]

adj.

1) сярэ́дні (у сярэ́дзіне)

2) праме́жкавы; пасрэ́дны; звыча́йны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)