figure out

1) падлі́чваць, вылі́чваць

2) разуме́ць, дахо́дзіць; даду́мвацца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

podsumowywać

незак.

1. падсумоўваць, падлічваць;

2. падводзіць вынікі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

punktować

незак.

1. спарт. падлічваць ачкі;

2. пункціраваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

obliczać

oblicza|ć

незак. вылічаць, вылічваць, падлічваць, лічыць; ацэньваць;

~ć głosy przy wyborach — падлічваць галасы на выбарах;

~ć kasę — падлічваць касу;

~m straty na 2 złotych — я ацэньваю страты ў 2 злотых

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

учи́тывать несов.

1. улі́чваць, прыма́ць пад ува́гу;

2. (подсчитывать) лічы́ць, падлі́чваць;

3. (векселя) дыскантава́ць; см. уче́сть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

canvass [ˈkænvəs] v.

1. збіра́ць галасы́ (перад выбарамі); агітава́ць за кандыда́таў; падлі́чваць галасы́; збіра́ць ахвярава́нні

2. выно́сіць на абмеркава́нне (план, ідэю і да т.п.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

просчи́тывать несов.

1. (пересчитывать) пералі́чваць; (подсчитывать) падлі́чваць; (считать) лічы́ць;

2. (делать ошибки в подсчёте) аблі́чвацца; см. просчита́ть​ 1, 2;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

verbúchen vt падлі́чваць, зано́сіць у разліко́вую кні́гу; запі́сваць на свой раху́нак (тс. перан.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

balance​2 [ˈbæləns] v.

1. балансава́ць, захо́ўваць раўнава́гу

2. прыво́дзіць у раўнава́гу, ураўнава́жваць;

balance foreign trade econ. збалансава́ць зне́шні га́ндаль

3. finance падлі́чваць, падсумо́ўваць, закрыва́ць (рахункі), падбіва́ць бала́нс

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

miscount

1. [,mɪsˈkaʊnt]

v.

памылко́ва падлі́чваць або́ разьлі́чваць, меркава́ць, спадзява́цца; пралі́чваць, пралі́чвацца

2. [ˈmɪskaʊnt]

n.

памылко́вы падлі́к, пралі́к -у m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)