Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
антыпаса́ты, ‑аў; адз. антыпасат, ‑а, М ‑саце, м.
Пастаянныя паветраныя плыні ў высокіх слаях атмасферы ў трапічных шыротах.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зно́сіны, -сін.
1. Узаемная дзелавая сувязь на дзяржаўным узроўні.
З. з замежнымі дзяржавамі.
Гандлёвыя з.
Дыпламатычныя з.
2. Сродкі перамяшчэння, сувязі.
Шляхі зносін.
Чыгуначныя з.
Паветраныя з.
3. Сувязь з кім-, чым-н.
Партызаны мелі шырокія магчымасці зносін з насельніцтвам.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
USAF[ˌju:eseɪˈef] (скар. адUnited States Air Force) ВПС, вае́нна-паве́траныя сі́лы ЗША
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
гімна́ст, ‑а, М ‑сце, м.
Той, хто займаецца гімнастыкай. Выступленне гімнастаў.// Спартсмен, артыст цырка, які займаецца гімнастыкай прафесіянальна. Паветраныя гімнасты.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паве́траны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да паветра. Паветраная хваля. Паветраная прастора. Паветраны рэжым глебы.// Які знаходзіцца ў паветры; які адбываецца ў паветры. Паветраная электрычная лінія. Паветраны бой. Паветраныя карані раслін. Паветраны налёт.// Які дзейнічае, працуе ў паветры; які мае адносіны да авіяцыі. Паветраны гімнаст. Паветраны флот. Паветраны дэсант. □ Мае сябры — паветраныя лоцманы, Гаспадары завоблачных вышынь.Лукша.
2. Які прыводзіцца ў рух паветрам, утвараецца пры дапамозе паветра. Паветраная помпа. Паветранае ахалоджванне.
3.перан. Які пазбаўлены канкрэтнага зместу, беспадстаўны.
•••
Паветраныя ванныгл. ванна.
Паветраная навігацыягл. навігацыя.
Паветраная падушкагл. падушка.
Паветраная трывогагл. трывога.
Паветраная ямагл. яма.
Паветраны мостгл. мост.
Паветраны мяшокгл. мяшок.
Паветраны шаргл. шар.
Паветраныя замкігл. замак.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)