сляса́рна-механі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сляса́рна-механі́чны |
сляса́рна-механі́чная |
сляса́рна-механі́чнае |
сляса́рна-механі́чныя |
| Р. |
сляса́рна-механі́чнага |
сляса́рна-механі́чнай
сляса́рна-механі́чнае |
сляса́рна-механі́чнага |
сляса́рна-механі́чных |
| Д. |
сляса́рна-механі́чнаму |
сляса́рна-механі́чнай |
сляса́рна-механі́чнаму |
сляса́рна-механі́чным |
| В. |
сляса́рна-механі́чны (неадуш.)
сляса́рна-механі́чнага (адуш.) |
сляса́рна-механі́чную |
сляса́рна-механі́чнае |
сляса́рна-механі́чныя (неадуш.)
сляса́рна-механі́чных (адуш.) |
| Т. |
сляса́рна-механі́чным |
сляса́рна-механі́чнай
сляса́рна-механі́чнаю |
сляса́рна-механі́чным |
сляса́рна-механі́чнымі |
| М. |
сляса́рна-механі́чным |
сляса́рна-механі́чнай |
сляса́рна-механі́чным |
сляса́рна-механі́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
эксперымента́льна-механі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
эксперымента́льна-механі́чны |
эксперымента́льна-механі́чная |
эксперымента́льна-механі́чнае |
эксперымента́льна-механі́чныя |
| Р. |
эксперымента́льна-механі́чнага |
эксперымента́льна-механі́чнай
эксперымента́льна-механі́чнае |
эксперымента́льна-механі́чнага |
эксперымента́льна-механі́чных |
| Д. |
эксперымента́льна-механі́чнаму |
эксперымента́льна-механі́чнай |
эксперымента́льна-механі́чнаму |
эксперымента́льна-механі́чным |
| В. |
эксперымента́льна-механі́чны (неадуш.)
эксперымента́льна-механі́чнага (адуш.) |
эксперымента́льна-механі́чную |
эксперымента́льна-механі́чнае |
эксперымента́льна-механі́чныя (неадуш.)
эксперымента́льна-механі́чных (адуш.) |
| Т. |
эксперымента́льна-механі́чным |
эксперымента́льна-механі́чнай
эксперымента́льна-механі́чнаю |
эксперымента́льна-механі́чным |
эксперымента́льна-механі́чнымі |
| М. |
эксперымента́льна-механі́чным |
эксперымента́льна-механі́чнай |
эксперымента́льна-механі́чным |
эксперымента́льна-механі́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
рамо́нтна-механі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
рамо́нтна-механі́чны |
рамо́нтна-механі́чная |
рамо́нтна-механі́чнае |
рамо́нтна-механі́чныя |
| Р. |
рамо́нтна-механі́чнага |
рамо́нтна-механі́чнай
рамо́нтна-механі́чнае |
рамо́нтна-механі́чнага |
рамо́нтна-механі́чных |
| Д. |
рамо́нтна-механі́чнаму |
рамо́нтна-механі́чнай |
рамо́нтна-механі́чнаму |
рамо́нтна-механі́чным |
| В. |
рамо́нтна-механі́чны (неадуш.)
рамо́нтна-механі́чнага (адуш.) |
рамо́нтна-механі́чную |
рамо́нтна-механі́чнае |
рамо́нтна-механі́чныя (неадуш.)
рамо́нтна-механі́чных (адуш.) |
| Т. |
рамо́нтна-механі́чным |
рамо́нтна-механі́чнай
рамо́нтна-механі́чнаю |
рамо́нтна-механі́чным |
рамо́нтна-механі́чнымі |
| М. |
рамо́нтна-механі́чным |
рамо́нтна-механі́чнай |
рамо́нтна-механі́чным |
рамо́нтна-механі́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
асцыля́тар, ‑а, м.
Спец. Любая сістэма цел, здольная рабіць ваганні (механічныя, электрамагнітныя і пад.).
[Ад лац. oscillum — хістанне, ваганне.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вібро́метр, ‑а, м.
Прылада, якой вымяраюцца простыя механічныя хістанні і вібрацыя машын, мастоў і пад.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
па́льцавы, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да пальца (у 1 знач.). Пальцавы сустаў.
2. Спец. Які мае механічныя пальцы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дэмпфі́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак. і незак., што.
Спец.
1. Спыняць механічныя ваганні, якія ўзнікаюць у машынах, прыборах і пад.
2. Гасіць гучанне струн у мнагаструнных музычных інструментах.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
механі́чны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да механікі (у 1 знач.). Механічны рух. Механічная энергія.
2. Які дзейнічае пры дапамозе механізмаў, машын; які апрацоўваецца пры дапамозе механізмаў. Механічныя граблі.
3. Звязаны з вырабам, рамонтам машын і механізмаў. Механічны цэх.
4. Тое, што і механістычны. Механічны матэрыялізм.
5. перан. Які дзейнічае без ўдзелу свядомасці; аўтаматычны. Механічнае завучванне прачытанага. □ Некалькі дзён марнаваўся няўдалы перапісчык над простаю, чыста механічнаю работаю і часта збіваўся з тропу. Колас. // Міжвольны. Механічныя жэсты.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
механарэцэ́птары
[ад механ(ічны) + рэцэптары]
рэцэптары, якія ўспрымаюць механічныя раздражненні (асязальныя датыкальныя, болевыя, слыхавыя і інш.).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Аўтамеханічныя інстытуты, гл. Машынабудаўнічыя і механічныя інстытуты
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)