Лі́ўны ’ліўневы, праліўны’ (ТС). Да лівень (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

КУЙ,

у старажытнакітайскай міфалогіі пачвара ў выглядзе аднаногага бязрогага попельна-сіняга быка, які мог хадзіць па паверхні мора, выклікаць моцны вецер і лівень. У некаторых помніках К. — аднаногі дракон або дух дрэў і камянёў, што жыве ў гарах. Пазней вобраз пачвары К. злучаны з Куем, што загадваў музыкай пры міфічным правіцелі Шуні.

т. 8, с. 566

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Ву́ліў ’лівень’ (КСТ). Гл. вы́ліў, адносна фанетыкі гл. ву́зверыцца.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

downpour

[ˈdaʊnpɔr]

n.

уле́ва, зале́ва f., лі́вень -ўня m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

про́лівень, ‑ліўня, м.

Разм. Моцны дождж; лівень. А на дварэ навальніца ды пролівень. Барашка. Не верыцца, што яшчэ нядаўна быў такі пролівень. В. Вольскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Scháuer II m -s, - лі́вень, зале́ва

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Régenguss m -es, -güsse лі́вень, зале́ва

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

pouring​2 [ˈpɔ:rɪŋ] adj.

1. праліўны́;

pouring rain праліўны́ дождж, лі́вень

2. разліва́льны; разлі́вачны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Wólkenbruch m -(e)s, -brüche лі́вень, за́лева

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ли́вень м. лі́вень, род. лі́ўня м., праліўны́ дождж, зале́ва, -вы ж.;

ли́внем льёт як з вядра́ лье.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)