Лі́ўны ’ліўневы, праліўны’ (ТС). Да лівень (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ву́ліў ’лівень’ (КСТ). Гл. вы́ліў, адносна фанетыкі гл. ву́зверыцца.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

downpour

[ˈdaʊnpɔr]

n.

уле́ва, зале́ва f., лі́вень -ўня m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

про́лівень, ‑ліўня, м.

Разм. Моцны дождж; лівень. А на дварэ навальніца ды пролівень. Барашка. Не верыцца, што яшчэ нядаўна быў такі пролівень. В. Вольскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Régenguss m -es, -güsse лі́вень, зале́ва

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Scháuer II m -s, - лі́вень, зале́ва

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

pouring​2 [ˈpɔ:rɪŋ] adj.

1. праліўны́;

pouring rain праліўны́ дождж, лі́вень

2. разліва́льны; разлі́вачны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

КУЙ,

у старажытнакітайскай міфалогіі пачвара ў выглядзе аднаногага бязрогага попельна-сіняга быка, які мог хадзіць па паверхні мора, выклікаць моцны вецер і лівень. У некаторых помніках К. — аднаногі дракон або дух дрэў і камянёў, што жыве ў гарах. Пазней вобраз пачвары К. злучаны з Куем, што загадваў музыкай пры міфічным правіцелі Шуні.

т. 8, с. 566

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Wólkenbruch m -(e)s, -brüche лі́вень, за́лева

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ли́вень м. лі́вень, род. лі́ўня м., праліўны́ дождж, зале́ва, -вы ж.;

ли́внем льёт як з вядра́ лье.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)