Лі́ўны ’ліўневы, праліўны’ (ТС). Да лівень (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ву́ліў ’лівень’ (КСТ). Гл. вы́ліў, адносна фанетыкі гл. ву́зверыцца.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

downpour

[ˈdaʊnpɔr]

n.

уле́ва, зале́ва f., лі́вень -ўня m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

про́лівень, ‑ліўня, м.

Разм. Моцны дождж; лівень. А на дварэ навальніца ды пролівень. Барашка. Не верыцца, што яшчэ нядаўна быў такі пролівень. В. Вольскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Régenguss m -es, -güsse лі́вень, зале́ва

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Scháuer II m -s, - лі́вень, зале́ва

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

pouring​2 [ˈpɔ:rɪŋ] adj.

1. праліўны́;

pouring rain праліўны́ дождж, лі́вень

2. разліва́льны; разлі́вачны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Wólkenbruch m -(e)s, -brüche лі́вень, за́лева

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ли́вень м. лі́вень, род. лі́ўня м., праліўны́ дождж, зале́ва, -вы ж.;

ли́внем льёт як з вядра́ лье.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

downfall

[ˈdaʊnfɔl]

n.

1) упа́дак -ку m.

2) лі́вень -ўня m., зале́ва f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)