по́куць ж. кра́сный у́гол

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

све́тла-чырво́ны све́тло-кра́сный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

цёмна-чырво́ны тёмно-кра́сный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

я́рка-чырво́ны я́рко-кра́сный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

и́зжелта нареч. жаўтава́та;

и́зжелта-кра́сный жаўтава́та-чырво́ны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Прафінтэ́рн м., ист. (Чырво́ны Інтэрнацыяна́л прафсаю́заў) Профинте́рн (Кра́сный Интернациона́л профсою́зов)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Профинте́рн (Кра́сный Интернациона́л профсою́зов) ист. Прафінтэ́рн, -на м. (Чырво́ны Інтэрнацыяна́л прафсаю́заў).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

чырво́ны

1. в разн. знач. кра́сный; (о цвете — ещё) а́лый, багро́вый, багря́ный; рдя́ный;

~ныя прамяні́ спе́ктра — кра́сные лучи́ спе́ктра;

ч. за́хадкра́сный (а́лый, багря́ный, багро́вый, рдя́ный) зака́т;

~нае во́йска — кра́сное во́йско;

2. в знач. сущ. кра́сный;

го́рад заня́ты ~нымі — го́род за́нят кра́сными;

Чырво́ная А́рміяист. Кра́сная А́рмия;

Чырво́ны Флотист. Кра́сный Флот;

Чырво́ная гва́рдыяист. Кра́сная гва́рдия;

ч. куто́ккра́сный уголо́к;

~ныя крывяны́я ша́рыкі — кра́сные кровяны́е ша́рики;

~нае дрэ́ва — кра́сное де́рево;

ч. жалязня́ккра́сный железня́к;

ч. пе́рацкра́сный пе́рец;

ч. напа́лфиз., тех. кра́сное кале́ние;

ч. лескра́сный лес;

~ная до́шка — кра́сная доска́;

ч. радо́к — кра́сная строка́;

~ная лі́ніяархит. кра́сная ли́ния;

прахо́дзіць ~най ні́ткай — проходи́ть кра́сной ни́тью;

пусці́ць ~нага пе́ўня — пусти́ть кра́сного петуха́;

Чырво́ная Ша́пачкафольк. Кра́сная Ша́почка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

черво́нныйI прил.

1. / черво́нное зо́лото чырво́нае (чы́стае) зо́лата;

2. (красный) уст. чырво́ны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ГАЙКО́ (Андрэй Андрэевіч) (19.4.1914, Мінск — 5.9.1985),

бел. вучоны ў галіне жывёлагадоўлі. Д-р с.-г. н. (1971), праф. (1972). Скончыў Усесаюзны с.-г. ін-т завочнай адукацыі (Масква, 1947). З 1952 у Бел. НДІ жывёлагадоўлі. Навук. працы па пытаннях інтэнсіўнага развіцця жывёлагадоўлі, метадах атрымання высакаякаснай ялавічыны, павышэння мясной прадукцыйнасці буйн. раг. жывёлы.

Тв.:

Красный белорусский скот. Мн., 1968 (разам з С.І.Тузавым, М.П.Грынем);

Мясная продуктивность крупного рогатого скота и качество говядины Мн., 1971.

т. 4, с. 439

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)