абе́льванне ср.

1. побе́лка ж.;

2. разг. свежева́ние;

3. разг. очи́стка от коры́;

1-3 см. абе́льваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бялі́цца несов.

1. (покрывать своё лицо белилами) бели́ться;

2. страд. бели́ться; свежева́ться; очища́ться от коры́; см. бялі́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кары́ць I (што) несов. снима́ть кору́ (с чего), очища́ть от коры́

кары́ць II несов., разг. кори́ть; укоря́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абе́лены

1. обелённый;

2. разг. освежёванный;

3. разг. очи́щенный от коры́;

4. перен. обелённый;

1-4 см. абялі́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абе́льваць несов.

1. бели́ть;

2. разг. свежева́ть;

3. разг. очища́ть от коры́;

1-3 см. абялі́ць 1-3

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

строе́ниеII ср. (структура) будо́ва, -вы ж., пабудо́ва, -вы ж.;

строе́ние земно́й коры́ будо́ва зямно́й кары́;

строе́ние органи́зма будо́ва аргані́зма;

строе́ние капита́ла будо́ва капіта́лу.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пакары́ць I сов.

1. покори́ть, подчини́ть;

2. (внушить симпатию) покори́ть

пакары́ць II (што) сов. снять кору́ (с чего), очи́стить от коры́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

то́лща

1. (масса) то́ўшча, -шчы ж.;

то́лща земно́й коры́ то́ўшча зямно́й кары́;

2. перен. гу́шча, -шчы ж.;

в то́лще наро́дной ма́ссы у гу́шчы наро́днай ма́сы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ЛУКАШО́Ў (Канстанцін Ігнатавіч) (7.1. 1907, в. Гарадзец Быхаўскага р-на Магілёўскай вобл. — 23.5.1987),

бел. геолаг і геахімік. Акад. АН Беларусі (1953), д-р геолага-мінералагічных н. (1937), праф. (1938). Засл. дз. нав. Беларусі (1967). Скончыў Ленінградскі ун-т (1931). З 1931 заг. кафедры, дэкан ф-та, з 1938 рэктар Ленінградскага ун-та. З 1939 у Наркамаце замежнага гандлю СССР. З 1944 заг. кафедры Ін-та знешняга гандлю СССР, з 1949 заг. кафедры Маскоўскага ун-та. З 1953 рэктар БДУ. У 1956—69 віцэ-прэзідэнт АН Беларусі, адначасова ў 1963—70 заг. лабараторыі, у 1971—77 дырэктар Ін-та геахіміі і геафізікі АН Беларусі. Навук. працы па грунтазнаўстве, фіз. і эканам. геаграфіі, чацвярцічнай геалогіі і геахіміі. Распрацаваў занальную геахім. класіфікацыю кары выветрывання. Дзярж. прэмія Беларусі 1972.

Тв.:

Основы литологии и геохимии коры выветривания Мн., 1958;

Очерки по геохимии гипергенеза. Кн. 1—2. Мн., 1963;

Образование и миграция нефти. Мн., 1974 (разам з А.​В.​Кудзельскім);

Научные основы охраны окружающей среды. Мн., 1980 (разам з В.​К.​Лукашовым);

Эколого-геохимическое изучение биосферы... Мн., 1989 (разам з І.​К.​Вадкоўскай).

Г.​А.​Маслыка.

К.І.Лукашоў.

т. 9, с. 362

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

глыбі́нны в разн. знач. глуби́нный;

~нныя паро́ды зямно́й кары́ — глуби́нные поро́ды земно́й коры́;

~нная бо́мба — глуби́нная бо́мба;

~нная ло́ўля ры́бы — глуби́нный лов ры́бы

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)