шэ́ра-кары́чневы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. шэ́ра-кары́чневы шэ́ра-кары́чневая шэ́ра-кары́чневае шэ́ра-кары́чневыя
Р. шэ́ра-кары́чневага шэ́ра-кары́чневай
шэ́ра-кары́чневае
шэ́ра-кары́чневага шэ́ра-кары́чневых
Д. шэ́ра-кары́чневаму шэ́ра-кары́чневай шэ́ра-кары́чневаму шэ́ра-кары́чневым
В. шэ́ра-кары́чневы (неадуш.)
шэ́ра-кары́чневага (адуш.)
шэ́ра-кары́чневую шэ́ра-кары́чневае шэ́ра-кары́чневыя (неадуш.)
шэ́ра-кары́чневых (адуш.)
Т. шэ́ра-кары́чневым шэ́ра-кары́чневай
шэ́ра-кары́чневаю
шэ́ра-кары́чневым шэ́ра-кары́чневымі
М. шэ́ра-кары́чневым шэ́ра-кары́чневай шэ́ра-кары́чневым шэ́ра-кары́чневых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

све́тла-кары́чневы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. све́тла-кары́чневы све́тла-кары́чневая све́тла-кары́чневае све́тла-кары́чневыя
Р. све́тла-кары́чневага све́тла-кары́чневай
све́тла-кары́чневае
све́тла-кары́чневага све́тла-кары́чневых
Д. све́тла-кары́чневаму све́тла-кары́чневай све́тла-кары́чневаму све́тла-кары́чневым
В. све́тла-кары́чневы (неадуш.)
све́тла-кары́чневага (адуш.)
све́тла-кары́чневую све́тла-кары́чневае све́тла-кары́чневыя (неадуш.)
све́тла-кары́чневых (адуш.)
Т. све́тла-кары́чневым све́тла-кары́чневай
све́тла-кары́чневаю
све́тла-кары́чневым све́тла-кары́чневымі
М. све́тла-кары́чневым све́тла-кары́чневай све́тла-кары́чневым све́тла-кары́чневых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

цёмна-кары́чневы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. цёмна-кары́чневы цёмна-кары́чневая цёмна-кары́чневае цёмна-кары́чневыя
Р. цёмна-кары́чневага цёмна-кары́чневай
цёмна-кары́чневае
цёмна-кары́чневага цёмна-кары́чневых
Д. цёмна-кары́чневаму цёмна-кары́чневай цёмна-кары́чневаму цёмна-кары́чневым
В. цёмна-кары́чневы (неадуш.)
цёмна-кары́чневага (адуш.)
цёмна-кары́чневую цёмна-кары́чневае цёмна-кары́чневыя (неадуш.)
цёмна-кары́чневых (адуш.)
Т. цёмна-кары́чневым цёмна-кары́чневай
цёмна-кары́чневаю
цёмна-кары́чневым цёмна-кары́чневымі
М. цёмна-кары́чневым цёмна-кары́чневай цёмна-кары́чневым цёмна-кары́чневых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Матылі́ ’смажаная бульба’ (Вешт.). Не зусім ясна. Магчыма, паводле падабенства па колеру: жаўтавата-карычневыя падгарэлыя скрыгалікі бульбы падобныя да крылаў матылька.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

а́стра, ‑ы, ж.

Травяністая дэкаратыўная расліна сямейства складанакветных з буйнымі кветкамі рознай афарбоўкі без паху. На тумбачцы каля ложка хворага ў шкляным збанку стаялі прыгожыя свежыя кветкі — белыя і ружовыя астры, цёмна-карычневыя гваздзікі. Краўчанка.

[Ад грэч. astron — зорка.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мро́іва, ‑а, н.

Тое, што і марыва (у 1 знач.). Над возерам дрыжала мроіва. Карычневыя галінкі ніжэй схіляліся да вады. Шыцік. На гарызонце ў ружовым мроіве паказалася вёска, а паабапал яе серабрыліся сінія лясы. Алешка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

смаржо́к, ‑жка, м.

Ядомы грыб на кароткай ножцы і з шапкай, паверхня якой маршчыністая, у звілістых складках. Кветак ніхто не рваў. Збіралі толькі дробнае шчаўе, і заечую капусту, ды яшчэ смаржкі — светла-карычневыя грыбы. Асіпенка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

памажне́ць, ‑ею, ‑ееш, ‑ее; зак.

Зрабіцца мажным, мажнейшым. Шэйдак яшчэ пашырэў у плячах, памажнеў. Сабаленка. Зоя ішла з Дома культуры. На вострых скулах яе твару ўжо можна было заўважыць карычневыя плямінкі. Зоя памажнела, галаву трымала горда. Даніленка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ЗАПО́ЛЛЕ,

радовішча глін у Шумілінскім р-не Віцебскай вобл., каля в. Заполле. Пластавы паклад звязаны з азёрна-ледавіковымі адкладамі паазерскага аледзянення. Гліны чырванавата-бурыя, карычневыя, шчыльныя, пластычныя з праслойкамі пяску, супеску і суглінку. Разведаныя запасы 18,6 млн. м³, перспектыўныя 23,6 млн. м³. Магутнасць карыснай тоўшчы 2,7—10,9 м, ускрышы (пяскі, супескі) 0,2—4,7 м. Гліны прыдатныя на выраб цэглы.

А.​П.​Шчураў.

т. 6, с. 534

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ДАНІ́ЛАЎСКАЕ РАДО́ВІШЧА ГЛІН,

у Ваўкавыскім і Мастоўскім р-нах Гродзенскай вобл., каля в. Данілаўка. Пластавы паклад звязаны з марэннымі адкладамі сожскага зледзянення. Гліны шэрыя, карычневыя, шчыльныя, вязкія, з рэдкімі ўключэннямі жвіру і дробнай галькі. Разведаныя запасы 14,9 млн. м³. Магутнасць карыснай тоўшчы 1,4—19,1 м, ускрышы (пяскі, супескі) да 8,6 м. Гліны прыдатныя на вытв-сць цэменту. Радовішча распрацоўваецца АП «Ваўкавыскцэментнашыфер».

А.​П.​Шчураў.

т. 6, с. 39

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)