кормаразда́тачны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для раздачы кармоў (жывёлам або птушкам).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кормазапа́рачны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да запарвання кармоў. Кормазапарачная ўстаноўка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кармацэ́х, ‑а, м.

Цэх на жывёлагадоўчай ферме для механізаванай нарыхтоўкі кармоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дражджава́нне, ‑я, н.

Спосаб павелічэння засваяльнасці кармоў дабаўленнем у іх кармавых дражджэй.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кармарэ́зка, ‑і, ДМ ‑зцы; Р мн. ‑зак; ж.

Машына для здрабнення, рэзкі кармоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кормазагру́зчык, ‑а, м.

Машына для транспарціроўкі і загрузкі сыпкіх кармоў у бункеры на жывёлагадоўчых фермах.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

камбіко́рм, ‑у; мн. камбікармы ‑оў; м.

Прыгатаваная на заводзе пажыўная сумесь сухіх кармоў для жывёлы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

засвая́льнасць, ‑і, ж.

Здольнасць засвойвацца свядомасцю або арганізмам. Добрая засваяльнасць праграмы вучнямі. Высокая засваяльнасць кармоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

КАРМАВА́Я АДЗІ́НКА,

адзінка вымярэння і параўнання агульнай (энергет.) пажыўнасці кармоў. На Беларусі за К.а. прынята пажыўнасць 1 кг зерня аўса сярэдняй якасці. Агульную пажыўнасць кармоў разлічваюць па колькасці ў іх сырога пратэіну, тлушчу і клятчаткі, безазоцістых экстрактыўных рэчываў, страўнасці гэтых рэчываў, велічыні зніжэння пажыўнасці кармоў у залежнасці ад колькасці ў іх сырой клятчаткі. Паказчыкам энергет. пажыўнасці кармоў можа служыць таксама велічыня насычанасці іх абменнай энергіяй. На аснове К.а. разлічваюць нормы кармлення для с.г. жывёл (гл. Кармавая норма).

т. 8, с. 76

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

сіласава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. сіласаваць; спосаб нарыхтоўкі і захоўвання кармоў шляхам заквашвання. Сіласаванне бульбоўніку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)