испражне́ния ед. нет (экскременты) кал, род. ка́лу м., мн. нет; экскрэме́нты, -таў ед. нет;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ДЭФЕКА́ЦЫЯ (ад лац. defaecatio ачышчэнне),

выдаленне незасвоеных рэшткаў ежы са стрававальнага тракту; у млекакормячых жывёл і чалавека — апаражненне тоўстых кішак ад калавых мас. Пры Д. рэфлекторна расслабляюцца сфінктары, якія закрываюць прамую кішку, і кал выкідваецца перыстальтычнымі рухамі тоўстай і прамой кішак. Цэнтр рэфлексу Д. знаходзіцца ў паяснічнай ч. спіннога мозга. Адвольны ўплыў, што стымулюе ці затрымлівае Д., ідзе ад кары галаўнога мозга.

т. 6, с. 363

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

капралі́т

(ад гр. kopros = кал + -літ)

акамянелы памёт выкапнёвых пазваночных.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

меко́ній

(гр. mekonion = макавы сок)

першародны кал плода і немаўляці.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

капраста́з

(ад гр. kopros = кал + -стаз)

затрымка калавых мас у кішэчніку.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

капрафі́лы

(ад гр. kopros = кал + -філ)

грыбы, якія развіваюцца на гною.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

экскрэме́нты

(лац. excrementum = выдзяленне)

прадукты выпаражнення чалавека і жывёл; кал, мача.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

feces

[ˈfi:si:z]

n., pl.

1) кал -у m.

2) адкі́ды pl. only; аса́дак -ку m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

dung

[dʌŋ]

1.

n.

1) памёт, кал -у m.

2) гной -ю m.

2.

v.t.

угно́йваць, кла́сьці гной

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

экскрэ́ты

(лац. excretum = выдзеленае)

канечныя прадукты абмену рэчываў, выдзеленыя арганізмам (мача, кал, пот і інш.).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)