ахвя́рны же́ртвенный;

◊ а. казёл — козёл отпуще́ния

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

fall guy [ˈfɔ:lˌgaɪ] n. казёл адпушчэ́ння

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

whipping boy [ˈwɪpɪŋbɔɪ] n. казёл адпушчэ́ння

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ко́злік, ‑а, м.

1. Памянш.-ласк. да казёл (у 1, 2 знач.); невялікі казёл. Стаіць козлік шэранькі. Бядуля.

2. Тое, што і казёл (у 8 знач.). За варотамі цямнеў сілуэт «козліка». — Сядайце сюды, — салдат бразнуў дзверцамі кабіны. Алешка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

казяро́г, -а, мн. -і, -аў, м.

1. Дзікі горны казёл з вялікімі рагамі.

2. (з вялікай літары). Адно з 12 сузор’яў Задыяка.

Нарадзіцца пад знакам Казярога.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

козёл казёл, -зла́ м.;

◊

козёл отпуще́ния казёл адпушчэ́ння;

драть козла́, козло́м петь казла́ дзе́рці;

как от козла молока́ погов. як з казла́ малака́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

scapegoat

[ˈskeɪpgoʊt]

n.

ахвя́рны казёл

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

казяро́г, ‑а, м.

1. Дзікі горны казёл з вялікімі рагамі.

2. Адно з 12 сузор’яў задыяка.

[Пераклад з лац. capricornus — літаральна «рог казы».]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

billy goat

informal

казёл -ла́ m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

адпушчэ́нне ср., уст. отпуще́ние;

а. віны́ — отпуще́ние вины́;

◊ казёл ~ння — козёл отпуще́ния

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)