złączyć się

зак. злучыцца; спалучыцца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

звары́цца, -ару́ся, -а́рышся, -а́рыцца; зак.

1. гл. варыцца.

2. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Злучыцца шляхам зваркі.

|| незак. зва́рвацца, -аецца (да 2 знач).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

схво́снуцца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -нецца; зак. (разм.).

Пераплесціся, злучыцца пры рэзкім сустрэчным руху (пра што-н. гнуткае, доўгае).

Галіны кустоў схвоснуліся.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

зніза́цца, зніжацца; зак.

Разм. Злучыцца, змацавацца пры знізванні, нанізванні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зраі́цца, зроіцца; зак.

Злучыцца ў адзін рой. Пчолы зраіліся.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

акіслі́цца, ‑ліцца; зак.

Спец. Падпасці пад акісленне; злучыцца з кіслародам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

скляпа́цца, ‑аецца і склеплецца; зак.

Злучыцца, змацавацца пры дапамозе кляпання.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

спа́риться

1. прост. (соединить в пару) спа́рыцца;

2. (случиться) спарава́цца, злучы́цца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

злу́чвацца несов., возвр., страд., с.-х. случа́ться, спа́риваться; см. злучы́цца 2, злу́чваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зазямлі́цца, ‑земліцца; зак.

Злучыцца з зямлёй (пра электрычны ланцуг). Правады зазямліліся.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)