quail​2 [kweɪl] v. lit.

1. здрыгану́цца; задрыжэ́ць

2. спало́хацца; бая́цца; жаха́цца;

quail at/before smb./smth. бая́цца каго́-н. або́ чаго́-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

quail

I [kweɪl]

n., pl. quails or coll quail

перапёлка f.

II [kweɪl]

v.i.

1) здрыгану́цца

2) задрыжэ́ць, спало́хацца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

задрыжа́ць erzíttern vi (s), ánfangen* zu zítten, ins Zíttern geráten*; erbében vi (s) (здрыгануцца)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

áufzucken vi

1) здрыгану́цца

2) міга́ць; успалы́хваць успы́хваць (аб полымі)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

hóchfahren* аддз. vi (s)

1) е́хаць уго́ру

2) уско́чыць

3) здрыгану́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

drgnąć

drgną|ć

зак. здрыгануцца, захістацца;

ani (nie) ~ł — не здрыгануўся

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zusámmenfahren* vi (s)

1) здрыгану́цца, уздры́гваць (ад спалоху)

2) сутыка́цца (напр., пра цягнікі)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Схамяну́цца ’раптам успомніць, заўважыць памылку’, ’падхапіцца, здрыгануцца’ (ТСБМ), ’спахапіцца, апамятацца’ (Нас., Касп., Растарг., Янк. 3., Сержп.), ’супакоіцца, сціхнуць’ (паст., Сл. ПЗБ), ’страпянуцца’ (Нар. Гом.), схамыну́тысь ’адумацца, апамятацца’ (Клім.). Параўн. укр. схаменутися ’тс’. Узыходзіць да *sъ‑xa‑menǫti sę (Мяркулава, Этимология–1983, 62), паводле ЕСУМ (5, 490), з с.-в.-ням. schamen, schëmen ’саромецца’. Гл. хамянуцца.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

закалаці́цца

1. erzíttern vi(s), ánfangen* zu zíttern; erbében vi(s) (здрыгануцца);

2. (пра сэрца) hämmern vi, ánfangen* zu hämmern, póchen vi

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

скалану́ць, -ну́, -не́ш, -не́; -нём, -няце́, -ну́ць; -ні́; -ну́ты; зак.

1. каго-што. Прымусіць здрыгануцца, страсянуцца.

С. грушу.

Вецер скалануў дзверы.

Машыну скаланула на калдобіне (безас.).

2. што. Перамяшаць часцінкі вадкасці, страсянуўшы пасудзіну.

С. квас.

3. безас., каго-што. Перакрывіць, перасмыкнуць (пра сутаргавы рух).

Ад холаду яго скаланула.

4. перан., каго-што. Ахапіць, авалодаць (пра пачуцці, думкі); моцна ўзрушыць, усхваляваць.

Жаль скалануў сэрца маці.

5. перан., каго (што). Вымусіць каго-н. аддаць што-н. (разм.).

Калі скаланём, дык аддасць.

|| незак. скалана́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)