здава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. здаваць — здаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

здава́ць, здай, здаеш, здае; здаём, здаяце.

Незак. да здаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

здава́ць гл. здаць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пераэкзаменава́цца, ‑нуюся, ‑нуешся, ‑нуецца; зак.

Здаць экзамен яшчэ раз, паўторна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ску́пка, -і, ДМ -пцы, мн. -і, -пак, ж.

1. гл. скупіць.

2. Камісійны магазін, дзе скупліваюць рэчы (разм.).

Здаць паліто ў скупку.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

здава́ць несов., в разн. знач. сдава́ть; см. здаць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зме́ншчык, -а, мн. -і, -аў, м.

Той, хто працуе пазменна з іншым.

Здаць печ зменшчыку.

|| ж. зме́ншчыца, -ы, мн. -ы, -чыц.

|| прым. зме́ншчыцкі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

сабе́с, -а, м.

1. Скарачэнне: сацыяльнае забеспячэнне.

Органы сабеса.

2. Установа, якая займаецца пытаннямі сацыяльнага забеспячэння.

Здаць дакументы ў с.

|| прым. сабе́саўскі, -ая, -ае (разм.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

бага́ж, -жу́ м., прям., перен. бага́ж;

здаць у б. — сдать в бага́ж;

здаць б. на захава́нне — сдать бага́ж на хране́ние

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПАДСПРАВАЗДА́ЧНАЯ АСО́БА,

работнік прадпрыемства, установы, арг-цыі, які паводле загаду кіраўніка атрымаў грашовую суму «пад справаздачу» для прадбачаных расходаў. Ва ўстаноўленыя тэрміны П.а. павінна здаць авансавую справаздачу пра расходаванне падсправаздачнай сумы.

т. 11, с. 506

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)