1. які́ паўтараецца час ад ча́су, перыяды́чны; паўто́рны
2.med.зваро́тны, рэцыды́ўны;
recurrent feverзваро́тны тыф
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
rückbezüglichaзваро́тны;
~es Zéitwortзваро́тны дзеясло́ў
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
reflexive
[rɪˈfleksɪv]
adj., Gram.
зваро́тны(дзеясло́ў, займе́ньнік)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Rücklaufm -s, -läufe зваро́тны ход; зваро́тнае цячэ́нне; зваро́тны рух
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
антыда́ктыль
(гр. antidaktylos = зваротны дактыль)
тое, што і анапест.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
regressívaзваро́тны, рэгрэсі́ўны
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
zwrotny
zwrotn|y
1. паваротны;
punkt ~y — паваротны (пераломны) момант;
2.зваротны;
zapomoga ~a — зваротная суда;
3.грам.зваротны;
czasownik ~y — зваротны дзеяслоў;
zaimek ~y — зваротны займеннік
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
РЭНАТУРА́ЦЫЯ (ад рэ... + лац. natura прыродныя ўласцівасці, сутнасць),
зваротны пераход малекулы біяпалімера з неактыўнага (дэнатураванага) стану ў біялагічна актыўны. Пры Р. праяўляецца здольнасць бялкоў да самаарганізацыі, шлях якой вызначаны паслядоўнасцю амінакіслот у поліпептыдным ланцугу, дэтэрмінаванай спадчыннай інфармацыяй. Здольнасць ДНК да Р. выкарыстоўваецца для. атрымання штучных гібрыдных малекул ДНК (т.зв. малекулярная гібрыдызацыя). Гл. таксама Дэнатурацыя.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
РЭЦЫДЫ́Ў (ад лац. recidivus які вяртаецца) у медыцыне, вяртанне хваробы пасля перыяду рэмісіі. Узнікае пры няпоўным вылячэнні хваробы, што пры неспрыяльных умовах прыводзіць да аднаўлення яе клінічных праяў. Бывае пры некат. формах артрыту, рэўматызму, язвавай хваробе, пухлінах і інш. Для некат. хвароб узнікненне Р. адлюстравана ў назвах, напр., зваротны тыф, рэцыдывуючы параліч.