выхва́льны, ‑ая, ‑ае.

Прасякнуты хвальбою. Выхвальны тон. Выхвальная заява.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

і́скавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да іску. Іскавая заява.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рэкламацы́йны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да рэкламацыі. Рэкламацыйная заява.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прадстаўле́нне, -я, н.

1. гл. прадставіцца, прадставіць.

2. мн. -і, -яў. Пісьмовая заява з прапановай аб чым-н. (афіц.).

П. аб пераводзе на новую пасаду.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ПРЭТЭ́НЗІЯ (ад позналац. praetensio дамаганне, патрабаванне),

1) дамаганне, заява на валоданне чым-н.

2) Заява крэдытора, пакупніка, заказчыка, кліента аб аплаце доўгу, кампенсацыі страт, устараненні выяўленых недахопаў, няспраўнасці ў набытым тавары або выкананай рабоце, заказе. Таксама патрабаванне крэдытора да даўжніка аб добраахвотным урэгуляванні спрэчкі, звязанай з парушэннем правоў крэдытора. Для пэўнай катэгорыі спрэчак у цывільным і гасп. праве прадугледжваецца дасудовы прэтэнзійны парадак іх урэгулявання.

т. 13, с. 97

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

дэнанса́цыя, ‑і, ж.

Заява адной дзяржавы другой аб скасаванні заключанага паміж імі дагавору.

[Фр. dénonciation.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

protestation [ˌprɒtəˈsteɪʃn] n. fml урачы́стая зая́ва; пратэ́ст

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

дэклараты́ўны, -ая, -ае.

1. Які мае форму дэкларацыі (у 1 знач.); урачысты.

Дэкларатыўная заява.

2. Не падмацаваны доказамі; знешні.

Усе яго абяцанні носяць д. характар.

|| наз. дэклараты́ўнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дэкларацы́йны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да дэкларацыі; у форме дэкларацыі (у 1 знач.). Дэкларацыйная заява.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паклёпніцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да паклёпу, паклёпніка. Паклёпніцкія прыёмы. // Які змяшчае паклёп. Паклёпніцкая заява.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)