Перавалока ’затрымка, замаруджванне’ (Нас.). Аформленае па-беларуску рус. проволо́чка ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

засто́й, -ю, м.

1. Спыненне, затрымка ў руху, функцыянаванні чаго-н.

З. крыві ў лёгкіх.

З. у правах.

Плацяжы знаходзяцца ў застоі.

2. Час пасіўнага, вялага стану грамадскага жыцця, думкі.

З. эканомікі.

З. у духоўным развіцці.

|| прым. засто́йны, -ая, -ае.

Застойная вада.

З. перыяд.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

зами́нка разг. замі́нка, -кі ж., затры́мка, -кі ж., перашко́да, -ды ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

holdback [ˈhəʊldbæk] n.

1. перашко́да, затры́мка

2. замі́нка (у перамовах)

3. вылічэ́нне, утрыма́нне (зарплаты)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

закавы́ка, ‑і, ДМ ‑выцы; Р мн. ‑вык; ж.

Разм. Затрымка, перашкода ў чым‑н. Ды толькі вось дзе закавыка: Купіць зямлю — купіць не лыка, Тут грошы трэба. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

капраста́з

(ад гр. kopros = кал + -стаз)

затрымка калавых мас у кішэчніку.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

рэтэ́нцыя

(лац. retentio)

затрымка прарэзвання зуба пры наяўнасці яго ў лунцы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

przestój, ~oju

przest|ój

м. прастой; затрымка

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Hínderung

f -, -en затры́мка, перашко́да, паме́ха

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Stopp

m -s, -s спыне́нне, затры́мка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)