chief​1 [tʃi:f] n. кіраўні́к; нача́льнік; шэф; зага́дчык; дырэ́ктар; правады́р пле́мені

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

за́вуч м., разг. (зага́дчык навуча́льнай ча́сткі) за́вуч (заве́дующий уче́бной ча́стью)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

заве́дующий сущ. (чем) зага́дчык, -ка м. (чаго).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

завка́драми (заве́дующий отде́лом ка́дров) зага́дчык аддзе́ла ка́драў.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

завли́т (заве́дующий литерату́рной ча́стью) зага́дчык літарату́рнай ча́сткі.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

экано́м, ‑а, м.

1. Уст. Беражлівы, гаспадарлівы чалавек.

2. Загадчык гаспадаркі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ЛЯСНІ́ЧЫ,

1) загадчык лясніцтва. 2) У ВКЛ у 16—18 ст. службовая асоба, якая наглядала за велікакняжацкімі ляснымі і паляўнічымі ўгоддзямі. Падпарадкоўваўся лоўчаму.

т. 9, с. 429

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

housemaster

[ˈhaʊs,mæstər]

n.

зага́дчык інтэрна́ту

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

superintendent [ˌs(j)u:pərɪnˈtendənt] n.

1. кіраўні́к, зага́дчык; кантралёр

2. суперінтэнда́нт (старшы паліцэйскі чын у Вялікабрытаніі)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

magazynier

м. загадчык склада

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)