вы́каўзаны

‘забруджаны; памяты’

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вы́каўзаны вы́каўзаная вы́каўзанае вы́каўзаныя
Р. вы́каўзанага вы́каўзанай
вы́каўзанае		 вы́каўзанага вы́каўзаных
Д. вы́каўзанаму вы́каўзанай вы́каўзанаму вы́каўзаным
В. вы́каўзаны (неадуш.)
вы́каўзанага (адуш.)		 вы́каўзаную вы́каўзанае вы́каўзаныя (неадуш.)
вы́каўзаных (адуш.)
Т. вы́каўзаным вы́каўзанай
вы́каўзанаю		 вы́каўзаным вы́каўзанымі
М. вы́каўзаным вы́каўзанай вы́каўзаным вы́каўзаных

Кароткая форма: вы́каўзана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

sullied

[ˈsʌlid]

adj.

запэ́цканы, забру́джаны; папля́млены

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

вы́квацаны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад выквацаць.

2. у знач. прым. Вымазаны, забруджаны ў што‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

soiled

[sɔɪld]

n. adj.

запэ́цканы, папэ́цканы, забру́джаны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

загрязнённый забру́джаны, мног. пазабру́джваны; (запачканный) запэ́цканы, мног. пазапэ́цкваны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

запа́чканный запэ́цканы, мног. пазапэ́цкваны, забру́джаны, мног. пазабру́джваны; зама́заны, мног. пазама́званы;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

запаску́джаны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад запаскудзіць.

2. у знач. прым. Забруджаны, запэцканы. Перамацваючы гэты запаскуджаны лахман, .. [Зося] заўважыла, што ў адным месцы як бы што зашыта пад падшэўку. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

contaminate

[kənˈtæmɪneɪt]

1.

v.

забру́джваць (ваду́, паве́тра); зага́джваць

2.

adj.

забру́джаны, зага́джаны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

вы́качаны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад выкачаць.

2. у знач. прым. Запэцканы, забруджаны ў што‑н. Ён! Жоўцік мой!.. І такі, што і пазнаць нельга. Выкачаны, акрываўлены, поўсць шматкамі вісіць... Ракітны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

завэ́дзганы, ‑ая, ‑ае.

Разм.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад завэдзгаць.

2. у знач. прым. Запэцканы, забруджаны. Калі ж Карла, нарэшце, пераплыў і выехаў на бераг — увесь мокры, завэдзганы — зноў заіскрыўся смех у натоўпе. Зарэцкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)