entangle [ɪnˈtæŋgl] v. (in, with) заблы́тваць (таксама перан.);

The bird was entangled in the net. Птушка заблыталася ў сетцы.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ravel [ˈrævl] v.

1. заблы́тваць, ускладня́ць (пытанне)

2. (out) распуска́ць (вязанне);

ravel out a frayed sweater распусці́ць пано́шаны сві́тар

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

gmatwać

незак. блытаць, заблытваць; ускладняць;

gmatwać śledztwo — блытаць следства

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zaciemniać

незак.

1. зацямняць;

2. перан. заблытваць; туманіць; ускладняць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

bestrícken vt

1) заблы́тваць, ублы́тваць; абвя́зваць

2) ва́біць, зачаро́ўваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

verhéddern

1. vt разм. блы́таць, заблы́тваць

2. ~, sich заблы́твацца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Брыта́ць 1 ’закілзаць’ (Шпіл., Нас.). Рус. брота́ть, заброта́ть, укр. брота́ти ’тс’. З *брътати (< *о‑брътати < *об‑рът‑ати да прэфікса об‑ і рътъ ’рот’). Бернекер, 92; Ільінскі, РФВ, 70, 274; Ваян, RÉS, 22, 9; Фасмер, 1, 219. Параўн. аброць.

Брыта́ць 2 ’заблытваць (ніткі)’ (Сцяц.). Відавочна, таго ж паходжання, што і брыта́ць 1 (гл.). Магчыма, не без уплыву дзеяслова блы́таць (гл.). Але не выключаецца, што брыта́ць ’блытаць, заблытваць’ < блытаць (з нерэгулярным ‑р‑ замест ‑л‑: параўн. брага́ць < блага́ць).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

інтрыга́н

(фр. intrigant, ад лац. intricare = заблытваць)

той, хто робіць інтрыгі 1; нагаворшчык.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

tangle​2 [ˈtæŋgl] v.

1. блы́таць; блы́тацца

2. заблы́тваць; заблы́твацца;

get tangled in lies заблы́тацца ў хлусні́

3. (with) свары́цца, канфліктава́ць; звя́звацца

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

plątać

незак.

1. блытаць, заблытваць;

2. разм. блытаць; мяшаць, умешваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)