леапа́рд, ‑а, М ‑дзе, м.

Буйны драпежнік сямейства кашэчых з плямістай шэрсцю.

[Лац. leopardus.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пу́ма, ‑ы, ж.

Буйны лясны драпежнік сям’і кашэчых, які водзіцца ў Амерыцы; кугуар.

[Ісп. puma.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

хіжа́к, ‑а, м.

Разм. Драпежнік. І ўсюды з клёкатам злавесным У небе кружаць хіжакі. Глебка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

hawk​1 [hɔ:k] n.

1. zool. я́страб

2. драпе́жнік (таксама пра чалавека)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

carnivore [ˈkɑ:nɪvɔ:] n.

1. zool. драпе́жнік, драпе́жная жывёліна

2. bot. насякомае́дная раслі́на

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

vulture [ˈvʌltʃə] n.

1. zool. я́страб; грыф

2. драпе́жнік, сцярвя́тнік (пра чалавека)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

beast of prey

драпе́жнік -а m., драпе́жная жывёла

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Жывагло́т ’драпежнік, які глытае здабычу жыўцом’, ’бязлітасны прыгнятальнік’. (ТСБМ). Рус. живогло́т ’тс’. Складанае слова з жыв‑, ‑а‑ (< ‑о‑), глот (глът) з наступным пераносам значэння.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ЛУФА́Р (Pomatomus saltatrix),

чародная пелагічная рыба; адзіны від сям. луфаравых атр. акунепадобных. Пашыраны ў субтрапічных водах Атлантычнага, Індыйскага і паўд.-зах. ч. Ціхага ак., трапляецца ў Азоўскім і Чорным м.

Даўж. да 115 (звычайна да 70) см, маса да 15 кг. Луска дробная, цыхлоідная. Драпежнік. Аб’ект спарт. і прамысл. рыбалоўства.

Луфар.

т. 9, с. 375

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Bésti¦e f -, -n

1) драпе́жнік, звер

2) вы́людак, не́людзь

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)