пры́смак, -у, м.

Дадатковы, пабочны смак чаго-н. у якой-н. ежы, а таксама асаблівы, характэрны смак чаго-н.

Гарэлы п.

П. сентыментальнасці (перан.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

surtax [ˈsɜ:tæks] n. дадатко́вы пада́так

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ext. (пісьмовае скар. ад extension) (пра тэлефонны дадатковы нумар) ext. 221 дадатко́вы ну́мар 221

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

пры́месь, -і, мн. -і, -ей, ж.

Дадатковы элемент у складзе чаго-н.; дамешак.

Ачысціць насенне ад прымесей.

|| прым. пры́месны, -ая, -ае (спец.).

Прымесныя элементы ў фарбах.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

аўтапрычэ́п, ‑а, м.

Спецыяльны дадатковы кузаў, які прычэпліваецца да грузавога аўтамабіля.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

садакла́д, ‑а, М ‑дзе, м.

Дадатковы даклад па пытаннях асноўнага даклада.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мно́жнік, ‑а, м.

Лік, на які множыцца іншы лік. Просты множнік. Дадатковы множнік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

supplementary [ˌsʌplɪˈmentri] adj. дадатко́вы;

supplementary fertilizer падко́рмка

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

даба́вачны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць дабаўкай да чаго‑н.; дадатковы. Дабавачны паёк. Дабавачныя сродкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

plus​2 [plʌs] adj.

1. даба́вачны, дадатко́вы;

plus sale дадатко́вы распро́даж

2. math., electr. дада́тны;

plus terminal дада́тная кле́ма

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)