запабяга́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

Абл. Дагаджаць, прыслужвацца, дабіваючыся чыёй‑н. прыхільнасць падтрымкі. Запабягаць перад начальствам. □ Згінаюцца, запабягаюць, — нібы перад імі гасподзь. Сіпакоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

cater

[ˈkeɪtər]

v.i., v.t.

1) дастача́ць е́жу (для засто́льля)

2) дагаджа́ць, рабі́ць прые́мнасьць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

humble​2 [ˈhʌmbl] v. уціхамі́рваць, утаймо́ўваць; зневажа́ць; прыніжа́ць;

humble oneself прыніжа́цца; запабяга́ць (перад кім-н.), падла́шчвацца (да каго-н.), ліслі́ва дагаджа́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

hofíeren vi (D) (ліслі́ва) дагаджа́ць каму́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

обха́живать несов.

1. многокр. абхо́джваць;

2. разг. (угождать) дагаджа́ць; (просить, добиваясь чего-л.) угаво́рваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

услу́живать несов.

1. (оказывать услугу) рабі́ць паслу́гу; (угождать) дагаджа́ць;

2. (прислуживать) прыслу́жваць, прыслуго́ўваць, слугава́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Ляоды́чыння ’для выгляду’ (Клім.) узнікла з для годы́чыньня — да гадзі́ць, дагаджа́ць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

потрафля́ть несов.

1. (угождать) прост. патрапля́ць, дагаджа́ць;

2. (делать так, как требуется) разг., уст. патрапля́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

угожда́ть несов. (услуживать) дагаджа́ць (каму, чаму); гадзі́ць (каму, чаму); нараві́ць (каму, чаму); см. угоди́ть​ 1;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

schlémmen vi разм. мно́га е́сці, піць; дагаджа́ць стра́ўніку

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)