suffrage [ˈsʌfrɪdʒ] n. вы́барчае пра́ва, пра́ва го́ласу;

universal suffrage усеагу́льнае вы́барчае пра́ва

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

зы́чнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць, якасць зычнага. Зычнасць голасу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

voice range

дыяпазо́н го́ласу

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

афані́я, ‑і, ж.

Адсутнасць гучнага голасу пры захаванні гпэпту.

[Грэч. aphōnía — ад a — адмоўная часціца і phōné — гук, голас.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ло́мкасць, ‑і, ж.

Уласцівасць ломкага. Ломкасць сцябла. Ломкасць голасу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мілагу́чнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць мілагучнага. Мілагучнасць мовы. Мілагучнасць голасу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сіпа́тасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан сіпатага. Сіпатасць голасу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фана́цыя, ‑і, ж.

Спец. Гучанне голасу і гукаў мовы.

[Фр. phonation.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

іў, выкл.

Ужываецца гукапераймальна для перадачы голасу каня пры брыканні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

quaver1 [ˈkweɪvə] n.

1. дрыжа́нне го́ласу

2. трэль

3. BrE, mus. во́сьмая но́та

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)