фабры́чны, -ая, -ае.

1. гл. фабрыка.

2. Выраблены на фабрыцы, не саматужна.

Фабрычная шафа.

3. Такі, дзе ёсць фабрыка; прамысловы.

Ф. гарадок.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

перло́навы, ‑ая, ‑ае.

Выраблены з перлону.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ду́бленный прич., ду́блёный прил. ду́блены; (выделанный) вы́раблены.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́часаны

‘выраблены сякерай’

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вы́часаны вы́часаная вы́часанае вы́часаныя
Р. вы́часанага вы́часанай
вы́часанае		 вы́часанага вы́часаных
Д. вы́часанаму вы́часанай вы́часанаму вы́часаным
В. вы́часаны (неадуш.)
вы́часанага (адуш.)		 вы́часаную вы́часанае вы́часаныя (неадуш.)
вы́часаных (адуш.)
Т. вы́часаным вы́часанай
вы́часанаю		 вы́часаным вы́часанымі
М. вы́часаным вы́часанай вы́часаным вы́часаных

Кароткая форма: вы́часана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

выпільны́, ‑а́я, ‑о́е.

Выраблены з дапамогаю пілы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

керамзітабето́нны, ‑ая, ‑ае.

Выраблены з керамзітабетону. Керамзітабетонныя панелі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сінтэты́чны, -ая, -ае.

1. гл. сінтэз.

2. Штучны, выраблены з сінтэтыкі.

Сінтэтычнае валакно.

Сінтэтычная тканіна.

3. У мовазнаўстве: такі, пры якім граматычныя адносіны ў сказе выражаюцца формамі слоў.

Сінтэтычныя мовы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ДЫФЕРЭНЦЫ́РАВАНЫ ТАРЫ́Ф,

мытны тарыф, які дазваляе аддаваць перавагу пэўным таварам і ствараць ім ільготныя мытныя ўмовы або не прапускаць іх у залежнасці ад таго, у якой краіне яны выраблены.

т. 6, с. 299

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

тава́р, -у, мн. -ы, -аў, м.

Прадукт працы, выраблены для абмену, продажу.

Тавары шырокага ўжытку.

|| прым. тава́рны, -ая, -ае.

Таварнае абазначэнне.

Т. выгляд (добры знешні выгляд тавару). Т. знак (знак прадпрыемства, фірмы).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

бакелі́тавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да бакеліту; выраблены з бакеліту.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)