Verbum

анлайнавы слоўнік

héilen

1. vt лячы́ць, выле́чваць, заго́йваць

2. vi (s) папраўля́цца; заго́йвацца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

алхі́мія

(с.-лац. alchemia, ад ар. alkimijâ)

сярэдневяковае вучэнне, накіраванае на адшуканне так званага «філасофскага каменя», быццам бы здольнага ператвараць простыя металы ў золата, вылечваць усе хваробы і інш.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

heal [hi:l] v.

1. (up) лячы́ць, зале́чваць; заго́йваць; заго́йвацца

2. : heal smb. (of smth.) fml выле́чваць каго́-н. (ад чаго́-н.); супако́йваць, суціша́ць каго́-н.

3. пакла́сці кане́ц чаму́-н.; пале́гчыць што-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

heal

[hi:l]

v.t.

1) лячы́ць, выле́чваць (хваро́бу), гаі́ць, заго́йваць (ра́ну)

2) ачышча́ць (ваду́)

v.i.

гаі́цца, заго́йвацца

The fractured bone soon healed — Злама́ная косьць ху́тка загаі́лася

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

cure² [kjʊə] v.

1. (of) выле́чваць, лячы́ць;

cure smb. of bad habits адвучы́ць каго́-н. ад дрэ́нных звы́чак

2. нарыхто́ўваць, кансервава́ць;

cure fish вэ́ндзіць ры́бу

♦

what can’t be cured must be endured прыхо́дзіцца міры́цца з тым, што не́льга вы́правіць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

лячыць, вылечваць, гаіць, загойваць, памагаць, адходжваць; правіць (перан.) □ ставіць на ногі

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)

remedy

[ˈremədi]

n., pl. -dies

1) лек -у m.

2) сро́дак -ку m. (ад чаго́); за́хад -у m.; ме́ра f. (су́праць чаго́-н.); лячэ́ньне n.

v.t.

выпраўля́ць, папраўля́ць; выле́чваць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

cure

[kjʊr]

v.t.

1) лячы́ць, выле́чваць

2) пазбыва́цца (благо́е звы́чкі)

3) кансэрвава́ць

1) сро́дак -ку m.

a rest cure — лячэ́ньне адпачы́нкам

2) лек -у m.; ле́кі pl.

There can be no cure — На гэ́та няма́ ле́каў

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

Віда́ць ’можна бачыць, разглядзець’; ’можна зразумець’; ’быць відавочным, вынікаць’; ’як здаецца, мабыць, напэўна’ (КТС, БРС, Гарэц., Шат., Нас.; КЭС, лаг.; Бяльк., Касп.). Укр. видати ’бачыць’, рус. видать ’тс’; ’відаць, можна бачыць’; ’відавочна’, ст.-рус. видати ’бачыць’; ’заўважаць’; ’быць прынятым кім-небудзь’; ’адчуваць, пераносіць, перажываць’; ’мець’; ’можна бачыць’, польск. widać ’(можна) бачыць, відаць’; ’відавочна’, nie widał ’не павінен’, nie widałem ’мне гэта не хочацца, я нават не думаю пра гэта’, чэш. vidati, славац. vídať ’бачыць (час ад часу, часта) каго-небудзь’; ’уяўляць сабе, мець уяўленне’; ’назіраць’; ’звяртаць увагу на што-небудзь’; ’можна бачыць’; ’мець жаданне бачыць каго-небудзь’; ’відавочна’, серб.-харв. ви́дати ’вылечваць, лячыць раны знахарствам’, ви́ђати ’бачыць, сустракаць (часта)’, макед. вида ’лячыць’. Прасл. víd‑ati ўтворана пры дапамозе ітэратыўнага суфікса ‑a‑ti ад vid‑ěti. Да відзець (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Öl n -(e)s, -e

1) але́й;

in ~ bácken* смажы́ць на але́і;

in ~ málen піса́ць, малява́ць але́йнымі фа́рбамі

2) на́фта;

◊

~ ins Féuer gíeßen* [schütten] падліва́ць смалы́ [ма́сла, але́ю] у аго́нь;

~ in die Wúnden gíeßen* аблягча́ць паку́ты, выле́чваць душэўныя ра́ны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)