howl​2 [haʊl] v.

1. выць

2. стагна́ць, выкры́кваць;

howl with laughter кача́цца ад сме́ху

howl down [ˌhaʊlˈdaʊn] phr. v. заглуша́ць кры́кам

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

whoop​2 [wu:p, hu:p] v. крыча́ць, выкры́кваць; галёкаць;

whoop for joy крыча́ць ад ра́дасці

♦

who op it up infml заду́маць шу́мную гуля́нку

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

áusschreien* vt выкры́кваць, го́ласна аб’яўля́ць;

sich (D) die Stímme ~ ахры́пнуць ад кры́ку

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

rasp​2 [rɑ:sp] v.

1. скрэ́бці; саскраба́ць

2. скрыгата́ць

3. сіпе́ць, хрыпе́ць;

in a rasping voice скрыпу́чым/рыпу́чым го́ласам;

rasp out orders хры́пла выкры́кваць зага́ды

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

áusrufen* vt

1) выкры́кваць; аб’яўля́ць (прыпынкі)

2) абвяшча́ць (als A, zu D – кім-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

outcry

[ˈaʊtkraɪ]

1.

n., pl. -cries

1) мо́цны крык, вы́крык -у m.

2) гу́чны пратэ́ст

2.

v.

1) го́ласна крыча́ць, выкры́кваць

2) перакры́кваць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

изверга́ть несов.

1. (выбрасывать) выкіда́ць, выкі́дваць; (о вулкане и т. п.) вывярга́ць;

2. физиол. вывярга́ць;

3. (произносить, выкрикивать ругательства, проклятия и т. п.) выкры́кваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

rap​2 [ræp] v.

1. злёгку ўдара́ць; сту́каць, пасту́кваць;

rap on the door пасту́каць у дзве́ры

2. (out) рэ́зка гавары́ць; выкры́кваць;

Captain Blake rapped out an order. Капітан Блэйк выкрыкнуў загад.

3. mus. выко́нваць рэп

♦

rap smb. on/over the knuckles крытыкава́ць каго́-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

галасі́ць, ‑лашу, ‑лосіш, ‑лосіць; незак.

1. Голасна плакаць, прыгаворваючы (пры выражэнні гора, крыўды і пад.). Раманіха, схапіўшыся рукамі за галаву, галасіла: — А сын ты мой... А што ж з табой зрабілі. Чарнышэвіч. [Сястра].. павісла мне на грудзі і галосіць: «Казічак, братка!». Васілевіч.

2. што і без дап. Уст. Выконваць абрадавыя песні-плачы (звычайна ў час пахавальнага ці вясельнага абрадаў). Галасіць на магіле.

3. Абл. Голасна крычаць, аднастайна выкрыкваць што‑н. — Тхор! Тхор! Дзяржы яго! — галосіць, Гарачка дзядзьку так і носіць, Бяжыць, тхара ён даганяе. Колас.

4. перан. Ствараць гукі, падобныя на галашэнне. Галасіла ў сотню труб Над чарапічным дахам замець. Танк.

•••

Голасам галасіць — гучна, з енкам і выкрыкамі плакаць (ад болю, вялікага гора і пад.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

hoot

[hu:t]

1.

n.

1) крык савы́

2) го́ласны крык

3) дро́бязь f.

2.

v.i.

1) крыча́ць (пра саву́)

2) гусьці́, гудзе́ць (пра гудо́к, сырэ́ну)

3) нездаво́лена крыча́ць, выкры́кваць

4) трубі́ць, сыгна́ліць кля́ксанам машы́ны

3.

v.t.

высьві́стваць, зганя́ць кры́камі з трыбу́ны

I don’t give a hoot — Я і ня дба́ю

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)