наро́дно-освободи́тельный наро́дна-вызвале́нчы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

fréiheitlich a вызвале́нчы; во́льны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

нацыянальна-...

Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню слову «нацыянальны», напрыклад нацыянальна-вызваленчы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

революцио́нно-освободи́тельный рэвалюцы́йна-вызвале́нчы;

революцио́нно-освободи́тельная борьба́ рэвалюцы́йна-вызвале́нчая барацьба́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

мюрыды́зм, ‑у, м.

Нацыянальна-вызваленчы рух горцаў Паўночнага Каўказа ў 19 ст., у якім рэлігійнае вучэнне спалучалася з палітычнай барацьбой супраць усіх немусульман.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

інтыфа́да

(ар. intifada = вытрасанне)

вызваленчы рух арабаў у Палестыне.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

освободи́тельный вызвале́нчы;

освободи́тельная борьба́ за национа́льную незави́симость вызвале́нчая барацьба́ за нацыяна́льную незале́жнасць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

wolnościowy

wolnościow|y

вызваленчы;

dążenia ~e — вызваленчыя імкненні

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wyzwoleńczy

wyzwoleńcz|y

вызваленчы;

walka ~a — вызваленчая барацьба

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

уключа́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

1. Незак. да уключыць.

2. (звычайна з займеннікам «сябе»). Мець сваёй састаўной часткай; ахопліваць. Рэвалюцыйна-вызваленчы рух працоўных заходніх абласцей Беларусі ўключаў у сябе і барацьбу супраць нацыянальнага прыгнёту. Хромчанка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)