exportíeren vt экспартава́ць, выво́зіць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

heráusschaffen vt выно́сіць, выво́зіць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

uwozić

незак. вывозіць, адвозіць, везці, звозіць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

evacuate

[ɪˈvækjueɪt]

v.t.

1) эвакуава́ць, выво́зіць

2) апаражня́ць (ме́сца, пасу́дзіну)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

garbage truck

сьмецьцяво́з -а m.; грузаві́к, які́ выво́зіць сьме́цьце

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

экспартава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак. і незак., што.

Вывезці (вывозіць) за мяжу што‑н. (тавары, капітал). Экспартаваць машыны. □ У 73 краіны свету экспартуюць свае выданні беларускія паліграфісты. «Полымя».

[Ад лац. exportare — вывозіць.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ábtransportieren vt выво́зіць; адгружа́ць; адпраўля́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

КАНТЫНГЕ́НТ [ад лац. contingens (contingentis) які дастаецца на долю],

1) сукупнасць людзей, што складаюць аднародную ў якіх-н. адносінах групу, катэгорыю, напр., К. вучняў.

2) Устаноўленая для якіх-н. мэт найб. колькасць, норма чаго-небудзь. Напр., норма прыёму ў ВНУ. У знешнім гандлі — устаноўленая ў афіцыйным парадку пэўная колькасць пэўнага тавару, якую краіна можа ўвозіць (ці вывозіць) за мяжу.

т. 8, с. 7

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

увози́ть несов.

1. ве́зці; (вывозить) выво́зіць; (отвозить) адво́зіць; (завозить) заво́зіць;

2. (похищать) кра́сці; (свозить) зво́зіць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

экспарцёр

(фр. exporteur, ад лац. exportare = вывозіць)

краіна, установа або асоба, што займаюцца экспартам 1 (проціл. імпарцёр).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)