мане́рка, ‑і, ДМ ‑рцы; Р мн. ‑рак; ж.

1. Паходная металічная пляшка з накрыўкай або біклажка для віна ці вады. // Накрыўка ад гэтай пляшкі ў выглядзе шклянкі.

2. Разм. Круглая бляшанка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Ты́кля ‘бляшанка на газу’ (Бяльк.), ‘няўдалы чалавек’ (воран., Сл. рэг. лекс.). Няясна, магчыма, ад ты́каць 1 (гл.): ‘затычка, посуд з затычкай’?

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ба́нка​I ж.

1. (стеклянная) сло́ік, -ка м.; (жестяная) бляша́нка, -кі ж.;

ба́нка варе́нья сло́ік варэ́ння;

ба́нка консе́рвов бляша́нка кансе́рваў;

2. мед. ба́нька, -кі ж.;

ста́вить ба́нки ста́віць ба́нькі;

3. физ. ба́нка, -кі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

памазо́к, ‑зка, м.

Невялічкі пэндзаль або іншае прыстасаванне для намазвання, змазвання чаго‑н. — У мяшку ёсць напагатове .. брытва, памазок у меднай паляўнічай гільзе, ну і кавалак мыла. Паслядовіч. Перад.. [чалавекам] стаяла бляшанка з клейстарам і памазком. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ба́нка ж.

I (мель) ба́нка

II см. бляша́нка;

○ ле́йдэнская б. — физ. ле́йденская ба́нка

III мор. (в лодке) ба́нка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Вазо́нніца ’гаршчок з кветкамі’ (КЭС); ’вазаніца’ (Сцяц., Нар., 115); вазаніцы ’тс’. (Інстр. I, 55). Параўн. рус. прастамоўнае вазница ’бляшанка для кветак’. Да вазон 1 (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

canister [ˈkænɪstə] n.

1. бляша́нка з ве́чкам для ча́ю, ка́вы і г.д.

2. бало́нчык;

a tear-gas ca nister бало́нчык са слёзатачы́вым га́зам

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

disposable [dɪˈspəʊzəbl] adj.

1. аднаразо́вага выкарыста́ння (банка, бутэлька, бляшанка і да т.п.)

2. дасту́пны, які́ можна вы́карыстаць;

disposable for service прыда́тны для карыста́ння

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Тарні́тка ’жалезная бляшанка для збору смалы, прыбітая да хвоі’ (Сцяшк. Сл.), тарні́ткі ’гліняныя конусападобныя чарачкі для збірання смалы пры падсочцы’ (лаг., Полымя, 1970, 12, 129). Няясна; відаць, звязана з папярэднім словам.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

пу́шка ж.

1. вайск. уст. Kanóne f -, -n;

2. разм. (бляшанка) Bléchdose f -, -n, (Bléch)büchse f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)