1.Бакавая частка чаго‑н. Доўга сек [Эфір] бакавіну гары, доўга абліваўся салёным потам, але, нарэшце, прабіўся да нейкай мяккай пароды.М. Ткачоў.
2. Тое, што і бакавіца. Бакавіна вагона.
3.Бакавая частка тушы. — Шынкевіч таксама добрая цаца! — падчэпліваючы відэльцам сакавітую бакавіну ліня з каструлі, абурана прадаўжаў Фама Гаўрылавіч.Паслядовіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кулуа́ры, ‑аў; адз. кулуар, ‑а, м.
Памяшканне (бакавая зала, калідоры) у парламенце, тэатры, якое служыць для адпачынку, неафіцыйных сустрэч, абмену думкамі. Гутаркі ў кулуарах.
[Фр. couloir — калідор.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адко́с, -у, м.
1. Адхон, нахільная паверхня гары і пад.
А. узгорка.
2.Бакавая нахільная паверхня дарожнага насыпу.
Адкосы дарог.
Умацаваць а.
3. Нахільная паверхня чаго-н., якая ідзе пад вуглом (спец.).
|| прым.адко́сны, -ая, -ае (да 1 і 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
прысце́нак, ‑нка, м.
Бакавая прыбудоўка. За якую гадзіну на паўметра вырас прысценак.Гроднеў.Зіна вывела Сяргейку з-за стала і накіравалася з ім у прысценак.Кавалёў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ГУРТ,
бакавая паверхня (рабро) манеты, абмежаваная плоскасцямі аверса і рэверса. З 2-й пал. 16 ст. на гурце некат. заходнееўрап. манет змяшчалі легенды (надпісы), з канца 17 ст. рабілі карбоўку (геам. або раслінны арнамент) з мэтаю ўскладніць падробку і псаванне манет. Пазней спец. апрацоўка гурта стала ўсеагульнай.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
bedrail
[ˈbedreɪl]
n.
1) бакава́я до́шка ў ло́жку
2) по́ручня ў шпіта́льным ло́жку
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
По́бачні ’бакавая частка воза’ (раг., Сл. ПЗБ). Гл. папярэдняе слова.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
фасе́т, ‑а, М ‑сеце, м.
Спец.
1. Скошаная бакавая грань чаго‑н.
2. Грань адшліфаванага каменя.
3. Рагавіца кожнага з асобных вочак, з якіх складаецца складанае вока членістаногіх.
[Фр. facette.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
КУЛУА́РЫ (ад франц. couloir калідор),
памяшканне па-за межамі асн. залаў (бакавая зала, калідор) у парламенце, тэатры ці інш. Служыць для адпачынку, неафіцыйных сустрэч, абмену думкамі і інш. У пераносным сэнсе — аб неафіцыйных размовах у дасведчаных палітычных, грамадскіх колах, напр., вядома з К., у К.
