seaboard [ˈsi:bɔ:d] n. марско́е ўзбярэ́жжа, прымо́р’е;

Australia’s eastern seaboard усхо́дняя ча́стка бераго́ў Аўстра́ліі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

New South Wales

[,nu:,saʊθˈweɪlz]

Но́вая Паўдзённая Ва́лія (штат Аўстра́ліі)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

качкано́с, ‑а, м.

Яйцаносная млекакормячая жывёліна сямейства аднапраходных, у якой пярэдняя частка галавы выцягнута і заканчваецца шырокай дзюбай, падобнай на качыную (водзіцца ў Аўстраліі і Тасманіі).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

House of Representatives [ˌhaʊsəvˌreprɪˈzen tətɪvz] n. the House of Representatives пала́та прадстаўніко́ў (у кангрэсе ЗША, парламенце Аўстраліі)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

aboriginal​2 [ˌæbəˈrɪdʒənl] adj.

1. Аboriginal які́ тычыцца карэ́нных жыхаро́ў Аўстра́ліі

2. абарыге́нны, карэ́нны, тузе́мны, ту́быльны, ту́быльскі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

originally [əˈrɪdʒənəli] adv. першапачатко́ва, спача́тку, спярша́;

His father originally comes from Australia. Яго бацька родам з Аўстраліі.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

aborigine [ˌæbəˈrɪdʒəni] n.

1. абарыге́н; аўтахто́н; карэ́нны жыха́р, тузе́мец, ту́былец

2. Аbo riginе абарыге́н (пра карэннага жыхара Аўстраліі)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

aboriginal​1 [ˌæbəˈrɪdʒənl] n.

1. Aboriginal абарыге́н (пра карэннага жыхара Аўстраліі)

2. абарыге́н; аўтахто́н; карэ́нны жыха́р, тузе́мец, ту́былец, тутэ́йшы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

яхі́дна ​1, ‑ы, ж.

1. Млекакормячая жывёліна атрада клаачных, накрытая іголкамі і поўсцю (водзіцца ў Аўстраліі, Новай Гвінеі, Тасманіі).

2. перан. Разм. Пра злога, каварнага чалавека. Не хлопец, а яхідна нейкая.

яхі́дна ​2, ‑ы, ж.

Ядавітая аўстралійская змяя сямейства аспідаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пул, ‑а, м.

1. Адна з форм капіталістычнай манаполіі, пры якой прыбытак усіх удзельнікаў наступае ў агульны фонд і размяркоўваецца паміж імі ў загадзя намечаных прапорцыях.

2. Кааператыўная арганізацыя фермераў Канады, ЗША і Аўстраліі для збыту сельскагаспадарчай прадукцыі, асабліва пшаніцы. Пшанічны пул.

[Ад англ. pool — агульны кацёл.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)