іншаро́дзец, ‑дца, м.

У дарэвалюцыйнай Расіі — афіцыйная назва прадстаўніка нярускай народнасці, звычайна ўраджэнца ўсходняй ускраіны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

НАРО́ДНАЯ РЭСПУ́БЛІКА КАМПУЧЫ́Я,

афіцыйная назва Камбоджы ў 1979—93.

т. 11, с. 176

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ЗЛУ́ЧАНАЕ КАРАЛЕ́ЎСТВА ВЯЛІКАБРЫТА́НІІ І ПАЎНО́ЧНАЙ ІРЛА́НДЫІ,

афіцыйная назва дзяржавы Вялікабрытанія.

т. 7, с. 77

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Díenstschreiben n -s, - афіцы́йная [службо́вая] папе́ра

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

КАРАЛЕ́ЎСТВА СЕ́РБАЎ, ХАРВА́ТАЎ І СЛАВЕ́НЦАЎ,

афіцыйная назва дзяржавы Югаславія ў 1918—29.

т. 8, с. 50

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

афіцы́йны, ‑ая, ‑ае.

1. Які ўстаноўлены ўрадам, адміністрацыяй, службовай асобай, выходзіць ад іх. Афіцыйная прапаганда. Афіцыйная асоба. Афіцыйны дакумент.

2. Зроблены па ўстаноўленай форме, з захаваннем усіх правіл, фармальнасцей. Афіцыйны прыём. Афіцыйнае запрашэнне. // перан. Халодна-ветлівы, стрыманы. Шчыра кажучы,.. [Лявонку] падабаўся афіцыйны тон размовы. Жычка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наркама́т, ‑а, М ‑маце, м.

Народны камісарыят (афіцыйная назва, якой карысталіся да 15 сакавіка 1946 г.). Прадстаўнік наркамата.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ска́рга, -і, ДМ -рзе, мн. -і, -аў, ж.

1. Выражэнне незадавальнення, нараканне з прычыны непрыемнасцей.

Скаргі дзяцей.

2. Афіцыйная заява аб незаконным дзеянні якой-н. асобы, установы, арганізацыі.

Напісаць скаргу.

Кніга скаргаў.

|| прым. ска́ргавы, -ая, -ае (да 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ПАЎДНЁВАЯ РАДЭ́ЗІЯ,

афіцыйная назва тэр. дзяржавы Зімбабве ў 1890—1979 (у 1963—79 ужывалася таксама назва Радэзія).

т. 12, с. 198

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ве́тліва-афіцы́йны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ве́тліва-афіцы́йны ве́тліва-афіцы́йная ве́тліва-афіцы́йнае ве́тліва-афіцы́йныя
Р. ве́тліва-афіцы́йнага ве́тліва-афіцы́йнай
ве́тліва-афіцы́йнае		 ве́тліва-афіцы́йнага ве́тліва-афіцы́йных
Д. ве́тліва-афіцы́йнаму ве́тліва-афіцы́йнай ве́тліва-афіцы́йнаму ве́тліва-афіцы́йным
В. ве́тліва-афіцы́йны (неадуш.)
ве́тліва-афіцы́йнага (адуш.)		 ве́тліва-афіцы́йную ве́тліва-афіцы́йнае ве́тліва-афіцы́йныя (неадуш.)
ве́тліва-афіцы́йных (адуш.)
Т. ве́тліва-афіцы́йным ве́тліва-афіцы́йнай
ве́тліва-афіцы́йнаю		 ве́тліва-афіцы́йным ве́тліва-афіцы́йнымі
М. ве́тліва-афіцы́йным ве́тліва-афіцы́йнай ве́тліва-афіцы́йным ве́тліва-афіцы́йных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)