чувашы́, ‑оў;
Народ, які складае асноўнае насельніцтва Чувашскай
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чувашы́, ‑оў;
Народ, які складае асноўнае насельніцтва Чувашскай
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
балка́рцы, ‑аў;
Народ, які складае частку насельніцтва Кабардзіна-Балкарскай
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кабардзі́нцы, ‑аў;
Народ, які складае карэннае насельніцтва Кабардзіна-Балкарскай
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
удму́рты, ‑аў;
Народ, які складае асноўную частку насельніцтва Удмурцкай
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
айма́к, ‑а,
1. У Бурацкай
2. У Мангольскай Народнай Рэспубліцы — буйная адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бура́ты, ‑аў;
Народ, які складае карэннае насельніцтва Бурацкай
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мешчаракі́, ‑оў;
Устарэлая назва татараў-мішароў, якія жывуць у Башкірскай
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
юкагі́ры, ‑аў;
Народ, які жыве ў Якуцкай
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
яку́ты, ‑аў;
Народ, які складае асноўнае насельніцтва Якуцкай
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гагарыні́т, ‑у,
Бясколерны або ружова-жоўты мінерал, адкрыты ў 1961 г. у Казахстане і Тувінскай
[Ад уласн. імя.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)